DE GROENTE VAN.....


U moet de groente van HAK hebben, wie kent deze slogan niet. In Alphen mocht ik zien hoe een (klein) deel van de groente van HAK geoogst werd. Dit keer waren het worteltjes. Niet van die grote, nee, mooie kleine worteltjes die vaak met de doperwtjes gecombineerd worden. Toen we van een fietstocht thuis kwamen waren er een paar grote machines bezig op een perceel van ongeveer de grootte van ons bosperceel. Die avond liet ik het aan mij voorbij gaan, maar de volgende dag bedacht ik, dat het toch wel bijzonder was wat ik daar had zien gebeuren. Het was nog niet te laat om er een kleine fotoreportage van te maken.

De eerste machine schept als het ware de worteltjes uit de grond en zorgt dat het loof verwijderd wordt. Het loof komt min of meer gemalen op de grond terecht en de worteltjes komen in een ruimte in de machine. Als deze ruimte vol is komt er een tracor met een grote laadbak naast rijden en de worteltjes worden via een transportband in de laadbak overgeheveld.

Als de laadbak vol is vertrekt de tractor met laadbak naar de vrachtauto die klaar staat om daar de worteltjes in over te laden. Als de vrachtwagen vol is, vertrekt deze met gezwinde spoed naar de fabriek, want tussen het oogsten van de groente en de aankomst in de fabriek zit een tijdslimiet. Een vorig jaar was er op dit perceel spinazie verbouwd en daar kwam het nog veel preciezer wat tijdsdruk aangaat. Binnen de twee uur moest de geoogste spinazie in de fabriek zijn, zo vertelde een campinggast die al jaren op die camping kwam, mij.

Ik vond het perceel helemaal niet zo groot, maar men is toch ruim twee dagen druk bezig geweest om de worteltjes uit de grond te krijgen.

Alvorens ik dit blogje ging schrijven ben ik even bezig geweest om uit zoeken waar de fabriek waar de worteltjes heen gingen staat, maar daar ben ik niet echt goed achter gekomen. Het zou niet ver van Alphen zijn. het enige wat ik gevonden heb, is dat het HAKimperium  in Giessen begonnen is. Als

Als illustratie plaats ik het beginstukje wat op deze site https://hak.nl/over-hak/historie staat: 

"1952

In het jaar dat voedselrantsoenering definitief wordt beëindigd, schaft de familie Hak machines aan om op grotere schaal verduurzaamde groenten en vruchten te kunnen produceren. Conservering geschiedt -nog steeds- op basis van de methode uit 1856, uitgevonden door de Franse legerkok François Appert: het verhitten van luchtdichte potten. De Duitse familie Weck gebruikte hier als eerst een glazen pot voor en verbond de naam Weck aan deze methode: het wecken.

De eerste conservenfabriek wordt geopend in Giessen. Het dorp telt op dat moment slechts 900 inwoners. Bij hevige drukte wordt de 'burenhulp' ingeschakeld: inwoners van Giessen en omstreken die op uurbasis helpen bij de productie. De verkoop van de potten loopt voornamelijk via winkels."

By the way: uit hetgeen ik hierboven las, begrijp ik nu ook waarom wecken met ck geschreven wordt.

Zelf ben ik geen grootgebruiker van HAK. Zo heel af en toe eten wij iets uit een potje van HAK. Maar hoe zit dat bij u, gebruikt u vaak de groenten van HAK?

hanscke | Woensdag 11 September 2019 - 3:39 pm | | Standaard | Vijf reacties

PRODUCTIEOOGST


We hoorden de herrie van de grote machines al van verre, toen we op een middag bij de camping van een fietstocht thuiskwamen. De worteltjes op de akker voor de camping werden geoogst. Natuurlijk deed de herrie mij onmiddellijk denken aan het rooien van de bomen achter ons huis en dat zette mij de volgende dagen aan het denken.

Het proces van het oogsten van die worteltjes vond ik boeiend om te zien; (in een volgend blogje meer daarover) en ik had geen enkele moeite met het feit dat het mooie lichtgroene loof verdween en de donkere bouwgrond zichtbaar werd. Zo hoort dat. Als het product klaar is om geoogst te worden dan is dat de gewoonste zaak van de wereld.

En zo kwam ik op het idee om te proberen om toch maar wat meer vrede te krijgen met het bos achter ons huis wat grotendeels gekapt is. Het was uiteindelijk een productiebos zo was ons verteld en het stond er nu onderhand ruim dertig jaar, lang genoeg om gekapt te mogen worden.

Natuurlijk weet ik ook wel dat deze vergelijking niet opgaat. Volgend jaar zullen er op dat akkertje opnieuw weer worteltjes staan, of spinazie, of dopperwtjes, maar volgend jaar zal er bij "ons" niet een nieuw bos  staan.

In de tijd dat wij weg waren is men verder gegaan met het kappen van bijna alle bomen, o wonder, precies achter ons huis mochten er een beetje verspreid een twintigtal bomen blijven staan.

In de afgelopen week is het hout verzameld. Nadat de machine een boom geveld had, werd deze door dezelfde machine in gelijke stukken gezaagd waardoor later de afvoer van het hout, het prodcut, werd vergemakkelijkt. Waarschijnlijk is dit ook wel een heel boeiend proces om te zien, net als bij de worteltjes,  alleen kwam dit heel anders bij mij binnen waardoor ik het alleen maar van een afstandje gezien heb en het zeker niet op beeld heb vastgelegd.

Na de vakantie was het kappen dus klaar en tijdens ons dagelijkse rondje wat wij met onze jongens lopen is het beeld wel heel erg veranderd. De huizen zijn opeens zichtbaar geworden en vanuit de verte lijkt het wel een Indianendorp waar plunderingen hebben plaats gevonden.

Aan het eind van ons rondje komen we dan weer het dorp binnen en zien we de oogst liggen. Nee, ik kan nog steeds niet blij worden als ik al dat hout zie liggen. Gelukkig keert de rust nu wel weer terug en sinds vandaag zie ik zo af en toe ook weer een paar vogeltjes.

Volgend jaar zal het struikgewas wel weer wat gaan groeien en over een paar jaar zal de leegte wel wat opgevuld zijn, maar het wordt nooit meer zoals het was. Mijn Bos is verleden tijd.

2019-09/productieg.jpg

                                   klik

hanscke | Zondag 01 September 2019 - 1:47 pm | | Standaard | Vijf reacties