LEESGROEP 2.0

Eindelijk was het zover, de stichting Senia, die zich vooral bezighoudt met leesgroepen had een ochtend in de bibliotheek belegd om te zien of er ook belangstelling was om een nieuwe leesgroep op te richten. En belangstelling was er, zoveel zelfs, zodat  er twee leesgroepen geformeerd konden worden. Achteraf had ik een beetje mijn bedenkingen of ik er wel wijs aan gedaan had om juist in het groepje terecht te komen waar ik drie van de vier mensen al kende.

Gisteren was de eerste bijeenkomst van ons groepje. We hadden als eerste boek om te lezen gekozen: De avond is ongemak van Marieke Lucas Bijleveld. Het was niet een heel vrolijk boek en ik was heel benieuwd wat de anderen er van zouden vinden. Het boek is wat de Nederlandse taal betreft heel mooi geschreven.

De verhaallijn is toch wel triest te noemen. In een sterk gelovig gezin, wel van deze tijd, verdrinkt een zoon, waarna de moeder en de vader niet meer in staat zijn om warmte en liefde aan de drie andere kinderen geven. Je voelt de kilheid die Jas, het twaalfjarig meisje laat zien in haar verhaal, want vanuit haar personage is het boek geschreven, en je zou er van alles aan willen doen om iets aan die kilte te veranderen. Indrukwekkend om te lezen dat volgens Jas het jongere zusje Hanna haar vlechten wil houden omdat moeder op die manier haar tijdens het vlechten nog aanraakt. 

Met enige reserve ben ik van huis gegaan, want hoe zou het gaan, maar ik ben heel blij en opgetogen weer thuis gekomen. Wat heb ik dit gemist, het samen van gedachten wisselen over een boek wat we gelezen hebben en wat maakt het veel los. Aan gespreksstof geen gebrek. En wat zo mooi is, het roept allerlei associaties en vaak toch ook wel hele mooie herinneringen op. 

We waren het er samen over eens, het is een hele fijne ontmoeting geworden en we zijn tevreden met het groepje zoals het nu is. Uitbreiding is voor geen van ons een must. Het tweede boek is gekozen en half januari zien we elkaar weer.

2019-11/lezendevrouwen.jpg

                                    KLIK.  

                            titel van dit schilderij: lezende vrouwen

hanscke | Donderdag 14 November 2019 - 5:47 pm | | Standaard | Vier reacties

MOMENTEN VAN GELUK


Het gebeurt nog al eens dat ik de inspiratie om iets te ondernemen uit de krant haal. Dit was het afgelopen weekend ook weer het geval. Een uitgebreid verslag over de de kunstenaar Daan Remmerts de Vries trok mijn aandacht. Hij zou bekend moeten zijn als schrijver maar vooral als illustrator van ruim 60 boeken, maar dit zei mij verder niets. 

De afdbeeldingen van zijn werk spraken mij aan. Ze waren vrolijk van kleur en ik vatte het plan op om zondagmiddag naar Eelde te rijden om daar in museum De Buitenplaats deze expositie te gaan zien.

De eerste werken die ik zag waren vooral collages met "plakwerkjes" aangevuld met verfstreken. Dit had ik niet verwacht en ik was dan ook totaal verrast. Meteen ging er een belletje bij mij rinkelen. Ooit had een achternichtje van mij, een paar jaar ouder dan ik, een prijs gewonnen met een een collage van plakwerk die zij in opdracht van haar opleiding, de toenmalige kleuterkweek, gemaakt had.

Ik raakte helemaal in de ban van de werken die ik nu zag. Ook P. volgde met grote belangstelling de titels  van al deze werken.

Op verschillende werken waren detzelfde motieven van het inpakpapier? te vinden en daarom heb ik even een detailfoto van een groter werk gemaakt. Het lijkt zo makkelijk en het nodigt bijna uit om hier zelf ook eens mee te gaan experimenteren, maar ik weet nu al dat mijn resultaten nooit zo mooi zullen worden als wat ik hier zie. Ik begin er dus maar niet aan.

Dat deze man ook echt kan schilderen blijkt wel uit onderstaand werk. Vooral van een afstand gezien waren dit stuk voor stuk juweeltjes om te zien, net als de vogelverschikker bij het begin van dit blog.

Vooral bij dit werk, een combi van collage en schilderwerk was op een afstand een enorme diepte te zien. Ik heb er echt een heel tijdje naar staan kijken want het boeide mij  zeer.

                                                              - - - - - - - - -

2019-11/daanp.jpg

                                               klik

hanscke | Maandag 11 November 2019 - 11:39 am | | Standaard | Zes reacties

MANTELZORGROBOT


Zo af en toe mis ik mijn werk nog wel eens en dan vooral het contact met de leerlingen. Wat zou ik graag met hen in gesprek gaan over de zorgrobot. Afgelopen week zag ik weer eens in een programma van Max een filmpje voorbij komen over de robot in de zorg. 

Dit keer was het een pop, aangekleed als een meisje. Het nieuwe aan deze robotpop was, dat de oudere niet aangespoord werd om iets te doen maar dat de de oudere zelf contact moest maken door aan de pop vragen te stellen in de vorm van, wil je naar buiten, wil je ergens anders zitten of iets dergelijks, want zo goed heb ik er niet naar geluisterd. De vergelijking van de tamagotchi van weleer werd ook nog gemaakt en hoorde ik dan nog wel.

Ik heb echt helemaal niets met die zorgrobots en al helemaal niet met die zogenaamde socale robots. Ik vind het eerder een verarming dan een verrijking.

Ik moet dan altijd nog aan mijn vader denken, hoe zou hij het gevonden hebben om zo'n sprekende pop, of in dit geval een plant, in zijn kamer te hebben. Ik denk dat hij het in het begin wel leuk gevonden zou hebben, maar dat hij het nog veel leuker gevonden zou hebben om ons te vertellen over dat wat de pop allemaal kon zeggen. Ik schat in, dat nadat het nieuwtje er af was, hij er niet meer naar zou talen en het zou betitelen als een dood ding waar je ook niet wijzer van wordt.

Ik zou van mijn leerlingen hebben willen weten, wat zij nu van deze ontwikkelingen vinden en wat zij als voordelen zien en of er wat hen betreft ook nadelen zijn.

Bij gebrek aan leerlingen vraag ik het maar aan de lezer. Wat zijn jullie gedachten over zo'n mantelzorgrobot die ingezet kan worden tegen de eenzaamheid van ouderen.

Ik heb nu het idee, als ze "later" met zoiets bij mij aankomen maak ik het ding zo snel mogelijk onbruikbaar, want ik zie er echt h-e-l-e-m-a-a-l niets in. Ik hoef geen surrogaat, ik wil graag echte contacten.

 

2019-11/robotp.jpg

                      klik    

Deze man heeft een plant als sociale robot. Hij doet erg aan mijn vader denken maar hij is het zeer zeker niet.

hanscke | Zondag 03 November 2019 - 1:14 pm | | Standaard | Zeven reacties