BLAUWE LUCHTEN

WE-300


WE-300 wordt georganiseerd door Plato (http://platoonline.wordpress.com/). Elke maand bedenkt hij een thema. Voor de maand oktober is dat ‘Luchten’.


Voetje voor voetje schuifelt ze door de gang. Buiten striemt de regen tegen de ramen. 'Niet bang zijn hoor, niet bang zijn' lispelt ze tegen de pop, die ze als een baby in haar armen draagt. De lichtflitsen schijnen haar niet te deren, maar bij elke donderslag krimpt ze ineen.

Ze hoort wel dat iemand tegen haar zegt, dat het beter is om even te gaan zitten. Ze kijkt even naar de stoel, om vervolgens gewoon door te lopen. Haar onrust is zo groot, ze kan gewoon niet lang op één plek blijven. Ze moet door. Ze is op weg. Op weg waarheen? Ze weet het niet. Ze weet alleen dat ze van deze plek weg moet, weg van dit onheil. Het is haar taak om het kleintje in veiligheid te brengen. Ze moet naar huis.

Het is onmogelijk om te verstaan wat ze zegt, maar haar liefdevolle houding spreekt boekdelen. Met een beetje fantasie kun je haar horen zeggen: 'Stil maar kleintje, stil maar. Bij mij ben je veilig hoor. Als het straks droog is gaan we samen naar huis. Jij en ik.'

Opeens klinkt er in de gang gezang. Ze staat bij het raam en zingt met heldere stem

Boven is de blauwe hemel en de sterretjes van goud,
Daar woont de lieve vader die heel veel van ons houdt.

Een jong meisje, gekleed in een witte broek en een wit jasje komt haastig aangelopen. "Mevrouw Storm, wat ben ik blij dat ik u gevonden heb. Ik ben het hele huis al door geweest, maar ik zag u nergens. Gaat u met mij mee? Dan breng ik u met uw kleintje even naar uw kamer.'
'Naar huis, ik moet naar huis' lispelt de oude vrouw. 'Ja hoor, kom maar, ik breng u er even heen' en ik zie hoe ze aan de arm van de verzorgster langzaam uit mijn beeld verdwijnt.

 

2012-10/wolkenn.jpg

                                                klik

hanscke Donderdag 04 Oktober 2012 - 11:56 am | | Standaard

22 reacties

platoonline

Mooi WE Hanscke, ontroerend. Die angsten, die onrust. Zulke tafereeltjes zie vaak in verpleegtehuizen. Ook hoe je met het onderwerp bent omgegaan vond ik perfect. De naam van de vrouw, de blauwe hemel uit het liedje en als tegenhanger het slechte weer buiten. Allemaal heel goed gevonden.
Ik ga meteen even de link zetten.

platoonline, (E-mail ) (URL) - 04-10-’12 13:13
Marjolijn

Mooi en ontroerend verhaal Hanscke.

Marjolijn, (E-mail ) (URL) - 04-10-’12 18:26
Sjoerd

Dat het zo ver kan komen. Jammer en ontroerend tegelijkertijd.

Sjoerd, (E-mail ) (URL) - 04-10-’12 19:18
Di Mario

Sinds enkele weken onderhoudt ik aquaria in een verzoringstehuis. Dit soort dingen kom je daar ook tegen. In inderdaad er zijn geweldig verzorg(st)ers die er mooi op inspelen.

Love As always
Di Mario

Di Mario, (E-mail ) (URL) - 04-10-’12 22:14
Renesmurf

Het begint onheilspellend, en het eindigt met hoop.

Of iets wat daar op lijkt.

Goed gevonden.

Renesmurf, (E-mail ) (URL) - 04-10-’12 23:36
Bertie

Wat een mooi stukje, echt goed. Ook als je het onderwerp niet kent voel je de sfeer meteen.
Chapeau.

Bertie, (URL) - 04-10-’12 23:57
Nanda

Ik zie het zo voor me. Ontroerend mooi geschreven.

Nanda, (URL) - 05-10-’12 11:49
Desire

Heel mooi beschreven, zoals het ook werkelijk kan gebeuren. Tijdens mijn INTAS-opleiding liep ik stage in een verpleegtehuis, ook op de afgesloten afdelingen. Schrijnend, die geestelijke aftakeling. Soms zijn ze zich daar van bewust, maar meestal niet.

Desire, (E-mail ) (URL) - 05-10-’12 18:26
letterzetter

Mooie observatie, goed geschreven. Ik vind het een lief verhaal, met mededogen voor de hoofdpersoon.

letterzetter, (E-mail ) (URL) - 05-10-’12 20:55
HartelijkeHotHulk

Wát bijzonder Liefdevol beschreven.
Intens ingeleefd!

HartelijkeHotHulk, (URL) - 05-10-’12 21:35
geesje

De donkere lucht, ik zie het en ik voel me nu een beetje harteloos. Mijn vader moest naar het verpleegtehuis, mijn moeder, ik breng haar volgende week naar het verzorgingstehuis. Het moet, het kan niet anders.
Mijn ouders, nooit maar dan ook nooit zullen ze uit mijn gezichtsbeeld verdwijnen.

Een indrukwekkende, goed geschreven WE300!!!

geesje, (URL) - 06-10-’12 01:56
? Mel?dy ?

Wat mooi en gevoelvol beschreven! Velen van ons zullen dit herkennen als ze met ouderen werken. Het is ontroerend en toch ook triestig tegelijk.

? Mel?dy ? , (E-mail ) (URL) - 06-10-’12 10:22
Ria

Ontroerend mooi en met veel gevoel geschreven.
groetjes, Ria

Ria, (E-mail ) (URL) - 06-10-’12 20:55
gewoonanneke

Ja dat heb je heel mooi beschreven zag het vaak in het tehuis waar ik werkte en nu weer regelmatig kom ik vind het altijd wel triest ook

gewoonanneke, - 06-10-’12 22:29
Grietje

helaas…….. herkenbaar, droef en mooi tegelijk

Grietje, (E-mail ) (URL) - 06-10-’12 22:48
Rianne

Beklemmend goed geschreven..

Rianne, (E-mail ) (URL) - 07-10-’12 00:02
Dieneke

Zo herkenbaar vind het integer verwoord,mooi en triest tegelijk.

Dieneke, (E-mail ) (URL) - 07-10-’12 13:41
www.brillie.nl

Vandaag geen druppel regen gezien. Wel wat onkruid en mos. En dat is verwijderd.

www.brillie.nl, (E-mail ) (URL) - 07-10-’12 22:22
laurentL

Dat vind ik nog steeds moeilijk om te zien, of te lezen, iets als dit. Wel prachtig opgeschreven.

laurentL, (URL) - 07-10-’12 23:18
Marja

Ach, wat een mooi en ontroerende WE.

Marja, (E-mail ) (URL) - 10-10-’12 15:34
Mirjam Kakelbont

Prachtig geschreven. Zowel de invalshoek als het geschrevene. Chapeau!

Mirjam Kakelbont, (URL) - 11-10-’12 21:50
Mrs. T.

Wat een mooie WE. Doet me heel erg denken aan het boek ‘Het kleine meisje van meneer linh’ van Philip Claudel. Een erg mooi boek.

Mrs. T., (E-mail ) (URL) - 12-10-’12 20:02
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.