IK DEED NIET


En toch zit het mij niet helemaal lekker. Had ik meer moeten doen, mij actiever moeten opstellen? Ik weet het niet. Soms blijkt ook gewoon door de loop der dingen dat iets niet bij mij past. 

Al vrij snel na mijn officiële afscheidsetentje met collegae begin dit jaar, aangeboden door de school, begonnen de radiospotjes van NL DOET. Mede geinspireerd door de vrolijke gezichten van toen nog prins Willem Alexander en Maxima, had ik mij altijd voorgenomen, dat ik, als ik voorgoed vrij zou zijn, met dit initiatief mee zou doen en zo ging ik via internet op zoek. 

Een logeerhuis, bedoeld voor kinderen met een beperking, aan de rand van het dorp waar ik woon stond op de lijst. Er moest wat geschilderd worden en ook de tuin moest onderhanden genomen worden. Mijn keuze was snel gemaakt en ik meldde mij aan. Binnen een dag had ik een enthousiast e-mailtje terug; men vond het erg leuk dat ik mij aangemeld had en ik zou in de loop van de tijd nog wel enige informatie van hen toegestuurd krijgen.

De tijd verstreek maar het bleef stil. Er kwam geen info, niet per post, geen mail, geen telefoontje, helemaal niets.! Mijn onzekerheid over de aanmelding groeide met de week. Daarop heb ik het besluit genomen, dat als ik echt niets zou ontvangen, ik mij niet meer geroepen voelde om mij hiervoor nog in te zetten en ik op 21 maart thuis zou blijven. 

Vanmorgen werd ik wakker en ik wist dat er iets in mijn agenda geprogrammeerd stond, maar dat ik desondanks vandaag geen verplichtingen had. Ik had namelijk helemaal niets meer gehoord.

Tijdens mij dagelijkse besognes van douchen en aankleden aan het begin van de dag, schoot mij opeens in de gedachte dat ik ooit, heel lang geleden, eens iets dergelijks had meegemaakt. Het was in de tijd dat ik als psychiatrisch leerling-verpleegkundige in Amersfoort woonachtig was. Omdat ik naast het wereldje van de psychiatrie mijn grenzen wilde verbreden, meldde ik mij aan om ingezet te worden bij de wereldwinkel. Omdat ik na mijn telefonische aanmelding niets meer hoorde ben ik er op een middag nog eens in eigen persoon heen gegaan. Men was erg enthousiast en ik kon direct aan de slag. Ik heb een hele middag koffie staan afwegen. Maar ook daarna heb ik nooit meer iets gehoord, geen uitnodiging voor vergaderingen of werkgroepoverleggen, helemaal niets. Het is altijd stil gebleven.  

Het geen respons krijgen blijft altijd een wat onbevredigend gevoel geven, maar ik laat het wel zo. Tenslotte heb ik in diverse besturen al heel wat vrijwilligerswerk gedaan en ben ik sinds een tijdje weer actief in het regiobestuur van de Zonnebloem. Ook bij de tennisvereniging begin ik weer met het verrichten van wat hand en spandiensten. Ik zit dus niet stil, maar misschien ben ik meer geschikt voor meer gestructureerd vrijwilligerswerk in bestuurlijke vorm en passen doedingen gewoon niet zo bij mij.

Voor mij is de slogan dit jaar geworden: NL Doet, maar ik deed het niet. En wat ik volgend jaar doe weet ik nog niet. Ik heb in ieder geval wel gedaan wat ik mij had voorgenomen, mij aangemeld. Die belofte aan mijzelf heb ik hiermee ingelost en daarmee heb ik in ieder geval vrede met mijzelf.

2014-03/onbevredigendp.jpg

                                klik

hanscke Vrijdag 21 Maart 2014 - 4:58 pm | | Standaard

elf reacties

Margo

Raar! En bepaald niet netjes! Een vriendin van mij had gesolliciteerd op een vrijwilligersbaantje, en ze moest echt op gesprek komen, heel officieel. Ze zou vervolgens bericht krijgen. Toen ze steeds niets hoorde heeft ze gebeld en aangezien de betreffende persoon niet aanwezig was zou er een briefje worden achtergelaten en zou ze alsnog gebeld worden. Vervolgens wederom doodse stilte. Ze is inmiddels elders aan de slag. Ongelooflijk vind ik dat, je stelt je beschikbaar om vrijwillig en dus onbetaald werk te doen en je wordt zo onbeschoft behandeld. Waarschijnlijk gaat het bij betaalde banen net zo.
Ik doe via velehandel.nl thuis op mijn eigen laptop werk. Is wel thuis, maar heel vrij.

Margo, (URL) - 21-03-’14 21:18
Sjoerd

Niets meer van je laten horen vind ik heel erg slordig…

Sjoerd, (URL) - 21-03-’14 23:03
Thérèse

Tja, ik heb niet zo erg veel ervaring met vrijwilligerswerk en behalve dat ik het heel slordig en onbeleefd vind, zou ik toch zelf even geïnformeerd hebben. Er kan een misverstand ontstaan zijn, of iets anders en bovendien zou ik zelf willen weten hoe en waarom.
Maar op zich heb he natuurlijk groot gelijk, Hanscke,

Thérèse, (URL) - 21-03-’14 23:27
Hanny

Niet zo’n beste beurt van de leiding van het logeerhuis om helemaal niets meer van zich te laten horen. Zo ga je niet met vrijwilligers om.

Hanny, (URL) - 22-03-’14 01:59
Marjolijn

Dat is niet netjes van de leiding, om niets meer te laten horen.
Voor hun zijn dat gemiste kansen.
Fijn weekend Hanscke.

Marjolijn, (URL) - 22-03-’14 06:23
ria

Soms voel ik me weleens schuldig omdat ik helemaal niets aan vrijwilligerswerk doe, maar als ik dit dan weer zo lees. Je hebt toch weer met een organisatie te maken en regeltjes en afspraken…

ria, (URL) - 22-03-’14 10:52
RenéSmurf

Ik doe dan geen vrijwilligerswerk, en ik kijk er van op dat je geen respons krijgt. Dan moet je wel heel graag willen als je jezelf echt op moet dringen.

RenéSmurf, (URL) - 22-03-’14 14:38
Desire

Da’s wel raar en zeker voor zo’n bekend doel als NLdoet … maar aan de andere kant past het bij vrijwillig, zich dus niet verplicht voelen iets te ondernemen, ook in dit geval.

Desire, (URL) - 22-03-’14 17:29
Rob

Omgaan met vrijwilligers is een vak.
En soms is het een te moeilijk vak.

Genieten van je lege agenda en je vrije tijd is ook goed doen.

Vrolijke voorjaarsgroet,

Rob, (URL) - 23-03-’14 13:11
rietepietz

Waarschijnlijk zijn er juist voor die speciale dag altijd mensen genoeg, maar gezien je eerdere ervaring lijkt het wel alsof er geen gebrek aan vrijwilligers is.
Zelf heb ik me nog nooit als vrijwilliger aangeboden maar kijk in m’n directe omgeving rond en loop áltijd wel tegen iets, of iemand aan waar ik me nuttig kan maken.

rietepietz, (URL) - 23-03-’14 20:26
Wieneke

Hier in Friesland sterft het van de vrijwilligers. Krimpregio, veel vroegsenioren…..
Organisaties hebben lui genoeg voor allerlei baantjes. De Zonnebloem in mijn regio bijvoorbeeld heeft al een wachtlijst.
Bestuursmensen, dáár zitten ze wel altijd om te springen, maar DOE-mensen hebben ze zat kennelijk. Niet dat bestuursmensen niks doen, maar je begrijpt het wel. :-)

Wieneke, - 25-03-’14 17:57
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.