REKKEN EN HET BLOEMENFEEST


We zijn weer een weekje neergestreken in Rekken om hier weer lekker te wandelen en te fietsen, maar ook om weer bij het bloemencorso aanwezig te zijn. Alleen, het is wel anders, anders dan twee jaar geleden. Net als toen is het ook nu ook weer een feest van herkenning, maar wel in de wetenschap dat ik het niet meer kan delen met mijn vader. 

Steeds meer besef ik, dat dit toch wel een groot avontuur voor mijn ouders moet zijn geweest om van Apeldoorn naar Rekken te verhuizen. Ook voor mijzelf was het een hele grote overgang en als dertienjarige puber heb ik het zeker niet makkelijk gevonden om alles los te moeten laten en om in zo'n klein boerenplaatsje helemaal mijn draai opnieuw te moeten vinden.

En toch is dat gelukt. Misschien vind ik het daarom wel zo prettig om hier weer te zijn. Ik werd helemaal op mijzelf teruggeworpen en ondanks de eenzaamheid in het begin, ben ik er zeker in geslaagd om de draad weer op te pakken om het leven zo in te richten waardoor ik mij weer happy ging voelen.

Vanmorgen was ik mij er heel sterk van bewust, dat ik mijn vader mis. Straks als ik weer thuis ben zal ik deze mooie beelden van deze omgeving, maar ook de herinneringen aan het verleden, die door hier te zijn, weer tot leven komen, niet meer met hem kunnen delen. Vanaf hier gaat mijn weg door het leven zonder hem verder. 

Door hier te zijn lijkt het wel of ik even dwars door het verdriet heen ga, maar het voelt tegelijkertijd ook goed. Dit is de plek waar ik ooit heb uitgevonden wie ik was en ook nu weet ik, het leven gaat wel verder. En wat is het dan mooi dat ik samen met P. opnieuw van dit mooie spektakel mag gaan genieten. Omdat we dit nu voor een tweede keer samen beleven is het net of er en nieuw stukje geschiedenis ontstaat, geënt op de herinneringen uit het verleden.

                                           De aankondigingsborden

2014-08/corsop.jpg

                                             klik

hanscke Zaterdag 23 Augustus 2014 - 10:19 pm | | Standaard

negen reacties

Sjoerd

Die herinneringen raak je gelukkig ook niet kwijt. Die zijn een onderdeel van je leven…

Sjoerd, (URL) - 24-08-’14 07:49
Ximaar

Zelf heb ik de eerste 3 jaar op een binnenvaartschip doorgebracht en daar heb ik maar 1 vage herinnering aan. Daarna 32 jaar op een dorp. Ik voelde me er toen niet mee verbonden en als ik er nu doorfiets (het is maar 12km van mijn huidige woning) zijn er geen plekken waar ik stil blijf staan. Daarbij is dat dorp enorm veranderd tijdens mijn jeugd van een soort Giethoorn naar een grote Vinexwijk. De leukste plekken uit mijn herinneringen zijn daar dan ook volledig uitgewist.

Vervolgens heb ik nog in een buurdorp gewoond en de laatste 14 jaar in de stad tegen de binnenstad. Mijn ouders zouden deze locatie fantastisch hebben gevonden, maar hebben het helaas niet meegemaakt. Sterker nog als zij nog geleefd hadden, dan was ik hier niet beland.

Zelf heb ik niet veel met een vaste plek. Voor mijn werk ben ik maanden van huis geweest en voelde ik me overal zo thuis en vergat ik moeiteloos wat ik achterliet.

Ximaar, (URL) - 24-08-’14 12:13
rietepietz

Je zult altijd plaatsen tegenkomen waar herinneringen aan kleven aan mensen die er niet meer zijn…het worden er naar mate je ouder wordt helaas steeds meer. Maar meestal helpt het alles een plaats te geven.
Ik ben een klein beetje jaloers, lijkt me geweldig om een bloemencorso in het echt te zien, en vooral te ruiken!

rietepietz, (URL) - 24-08-’14 16:49
Marjolijn

Fijn dat je weer nieuwe herinneringen kunt toevoegen aan al die je al hebt.
Jammer dat je dat niet meer kunt delen met je vader, ouders verliezen blijft moeilijk.
Toch een hele fijne week.

Marjolijn, (URL) - 24-08-’14 18:04
Renesmurf

Het lijkt me vreselijk om iemand te moeten missen. Maar het hoort wel zo, het missen en er mee leren leven.
En wij gaan voort.

Renesmurf, (URL) - 24-08-’14 23:35
Hanny

Zolang de herinneringen maar goed zijn, is het prima om terug te keren naar plaatsen van vroeger. Een mooie manier om hen te gedenken die niet meer bij je zijn.
Geniet van dit weekje. Van de herinneringen en van het bloemencorso.

Hanny, (URL) - 25-08-’14 00:11
Desire

De herinneringen die je bij dit plaatsje aan je vader en/of ouders hebt zul je niet kunnen voorkomen, maar het is een troost dat het ook fijne herinneringen zijn die je aan deze streek hebt overgehouden.

Desire, (URL) - 25-08-’14 10:00
Margo

Dit zal je vast helpen in de verwerking. Ik heb mijn verdriet destijds (scheiding, overlijden moeder, vader en zus) met medicijnen afgevlakt. Ik kon niet anders toen, maar betekent wel dat het nooit goed verwerkt is, wat zich uit in dromen en angsten.

Margo, (URL) - 25-08-’14 11:16
Rob Alberts

Een prachtige fotoreportage!
De blogs heb ik in omgekeerde volgorde gelezen/bekeken.

Ja, de emoties blijven terugkomen bij momenten en herinneringen.
Sterkte daarmee.

Vriendelijke groet

Rob Alberts, (URL) - 29-08-’14 19:23
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.