LEZEN


Het komt niet zo vaak voor, dat P. en ik dezelfde boeken lezen, onze interesses en smaak verschillen nogal. Maar toen hij voor de vakantie met het boek: 'het meisje in de trein' van Paula Hawkins thuiskwam, was ik onmiddellijk enthousiast, dat boek wilde ik ook wel lezen. Vorig jaar had dat door de goede recensies mijn aandacht getrokken.

Het is een aardig boek, dat wel, maar het zal in mijn persoonlijke lijst niet zo heel hoog eindigen. Het was vooral in het begin wat moeilijk om de draad te pakken te krijgen. Het is vanuit verschillende personages en perspectieven geschreven, waardoor het niet een echte pageturner is. De fragmentarische manier van schrijven bewerkstelligt , dat je het boek steeds weglegt, maar ook al weer snel ter hand neemt. Het is net of je heel even afstand moet nemen. Dat overkwam mij, maar P. had ongeveer dezelfde ervaring tijdens het lezen van dit boek.

Deze stijl bemoeilijkt wel de door mij nog al eens gekozen manier van snel hink stap springend even vooruit te blikken of het echt heel eng en spannend gaat worden. Soms kan ik de spanning in een boek moeilijk aan en door dan wat vooruit te blikken kan ik het in hapklare brokken draaglijk voor mij maken.

Sommigen zullen net als P. mijn manier van lezen verafschuwen, maar ik kan niet anders. Sommige boeken zijn zo spannend, waardoor ik de spanning als heel onaangenaam ga ervaren, terwijl ik het boek toch wel graag wil uitlezen.

Dat was met dit boek niet echt het geval hoewel er wel een mooie spanningsboog in verwerkt zat. Er was heel handig gebruik gemaakt van de black outs van de alcoholiste. Het gebruik maken van de dagelijkse treinritten en sprak mij ook wel aan, want als ik in een trein of in een bus zit, vind ik het ook heerlijk om ongegeneerd bij mensen binnen te kunnen kijken. Het is dan net of je even een flits van het dagelijkse leven van een ander kunt zien.

Zo heb ik ook met heel veel plezier het boek: de koorzangers van Kees Kager gelezen. Hoewel het enthousiasme over dit boek tijdens het lezen gaandeweg wat tanende was, vind ik het nog steeds de moeite van het lezen waard. Al was het hier en daar wat gekunsteld, ik heb echt wat meer zicht gekregen op het plezier wat mensen kunnen hebben door bij een koor te zingen. De schrijver heeft dit gegeven verwerkt in een meeslepend verhaal over vrouwenhandel, drugs en gedwongen prostitutie waar hij als brave docent in het middelbare beroepsonderwijs mee te maken krijgt. 

Maar voor mij is het mooiste boek wat ik tot nu toe in deze zomer gelezen heb het zoveelste boek van Jody Picoult: De andere zoon. Zoals zij het thema Asperger in haar verhaallijn uitwerkt is werkelijk grandioos. Het is geen thrillerachtig boek zoals de andere twee en dan heb ik ook totaal de neiging niet om alvast stukjes vooruit te lezen. 

Helaas, ons leesclubje is ter ziele gegaan. Nu zijn dit ook niet direct boeken die op de lijst van leesclubjes staan, dit is meer recreatief lezen zal ik maar zeggen. Ook leuk om te doen, maar ik houd toch ook wel van de uitdaging om een boek, die ik zelf niet zo snel zou uitzoeken, te "moeten" lezen. Vooral de nabesprekingen vind ik dan heel erg leuk en dat mis ik wel een beetje.

Daarom was het ook zo leuk, dat P. en ik zomaar een keer een zelfde boek hebben gelezen. Het geeft toch een beetje een verbondenheid.    

hanscke Zondag 07 Augustus 2016 - 3:56 pm | | Standaard

vier reacties

Sjoerd

Ik kan me voorstellen dat het lezen van hetzelfde boek een gezamenlijke interesse weergeeft, maar een verbondenheid met alle mensen die dit ook lezen gaat me toch te ver.

Sjoerd, (URL) - 07-08-’16 22:07
Marjolijn

Jammer dat de leesclub ter ziele is, maar wie weet wat er weer kan ontstaan.

Marjolijn, (URL) - 08-08-’16 17:19
platoonline

Het zou toch te gek zijn he, dat je niet meer mag lezen op een manier die het beste bij je past. Gelukkig doe jij het zoals je het het prettigst vindt. De titels van de boeken zeggen me eigenlijk niets. Ik lees momenteel de biografie van Bruegel en dat enorme werk over de Romanovs. En voor in de trein heb ik nog een bundeltje Marnix Gijsen.

Leesclub ter ziele? Maar er zijn er toch wel meer? Lijkt me wel eens leuk. Ik zou niet weten of er leesclubs in mijn buurt zijn.

platoonline, (URL) - 09-08-’16 19:16
Mrs. T.

Oh ja, ik vind de boeken van Picoult ook geweldig. Ik las ze volgens mij zo goed als allemaal. Prachtig gewoon!

Mrs. T., (URL) - 13-08-’16 22:29
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.