NAZOMEREN


Nu ik niet meer aan een nieuw schooljaar begin, verkeer ik ook niet meer in de positie dat ik twee keer in het jaar een nieuw jaar vier. Het grappige is dat ik tien jaar geleden al een blogje schreef over deze twee nieuwjaarsdagen in het jaar en dat er nu dit jaar een reclamespotje van ongeveer de zelfde strekking was. Omdat ik deze nazomer nogal langdurig de hei op was, ook al zo'n uitdrukking vanuit onderwijsland, een dag met elkaar "de hei op" om elkaar als team beter te leren kennen, een nieuw onderwijsconcept uit te werken etc. etc., kwam het er niet van om hierover te bloggen. 

Dit keer heb ik er voor gekozen om tijdens deze vakantie mijzelf niet de druk op te leggen om toch zo nodig te moeten bloggen. Bovendien zouden de onderwerpen te uiteenlopend zijn geweest om ook maar enige lijn in iets te krijgen. Naast de prachtige wandeltochten, de verschillende fietstochten en het schitterende weer heb ik mij, of anders gezegd, hebben wij ons ook nogal bezig gehouden met het verloop van de Tweede Wereldoorlog.

Een bezoek aan de Grebbeberg stond nog altijd op mijn verlanglijstje en dit was dan ook één van de redenen waarom wij deze nazomer in Doorwerth neerstreken. Op de enige dag, dat het niet van dat prachtige weer was, hebben wij een bezoek gebracht aan die Grebbeberg. De jongens, hond Hessel en hond Iemand konden nu mooi in de auto blijven waardoor wij de ruimte hadden om het één en ander goed te kunnen bekijken.

Het informatiecentrum was heel goed van opzet. Door hier vele zaken belicht en bestudeerd te hebben, kon ik mij eindelijk een beetje een voorstelling van maken van wat mijn twee ooms, broers van mijn moeder, hier hebben meegemaakt. Het moet verschrikkelijk zijn geweest. Beide mannen zijn wel teruggekeerd van het front, maar die ervaringen moeten echt heel erg geweest zijn. In een filmpje wat ik daar gezien heb zag ik de angst in de ogen van die jonge knapen. Totaal onvoorbereid moesten zij opeens oorlog voeren. En dat op een strategie van de waterlinie ontworpen rond 1780. Geen enkele kans van slagen natuurlijk. Na ons bezoek aan het infocentrum hebben we met de honden een wandeling over de Laarser berg gemaakt. voor ons was het een stuk duidelijker geworden hoe de oorlog was begonnen.

In de dagen daarna hebben we lopend of per fiets nogal over de Ginkelse heide gezwalkt. Daar werden we ons bewust dat ook hier zich heel wat afgespeeld moet hebben toen in september 1944 daar de geallieerden geland zijn. Mede omdat de laatste dagen steeds meer zichtbaar werd dat de Airborne wandeltocht binnenkort zou zijn, besloot ik dat ik toch ook het Aibornemuseum in Oosterbeek wilde zien. Dat was geen goed idee. In de kelder was een beleefmuseum gemaakt, dat wil zeggen dat je echt in situaties liep die nagebootst waren en plaats hadden gevonden tijdens de slag om Arnhem.

Echt, ik wist niet hoe snel ik door die ruimtes heen moest lopen. Dat is dus echt helemaal niets voor mij. Zo indringend. Ik was alleen, omdat P. bij de honden was, maar ik heb P. gevraagd om daar alsjeblieft  ook doorheen te lopen, zodat ik in ieder geval kwijt kon hoe eng en vervelend ik dat gevonden had..

Na afloop zijn we maar weer gaan wandelen. Net als op de Grebbeberg. Dat schept dan gelukkig weer wat afstand. Onderweg zagen we de appels aan de bomen hangen. Na in het voorjaar, tijdens onze vakantie in Doeveren de vele bloesem gezien te hebben, hebben we in deze vakantie de vruchten kunnen zien. Het was dus een vakantie met heel veel gezichten.

En hoewel ik nu niet meer aan een nieuw schooljaar ga beginnen heb ik toch nog een beetje het gevoel dat ik een nieuw jaar binnenstap. Mijn plichten en verplichtingen staan weer voor de deur. Ik ga weer voor de Zonnebloem bezig, de bridgecompetities gaan weer beginnen, afijn, het nieuwe winterseizoen staat nu echt weer voor de deur.  

2016-09/nazomer.jpg

                                           klik

hanscke Zondag 04 September 2016 - 4:30 pm | | Standaard

zeven reacties

Mirjam Kakelbont

Ik las: langdurig in de hel was. De hel, dacht ik? Maar er stond gelukkig hei (-:
De Grebbeberg is pure geschiedenis!
Dat alles na de vakantie weer op gang komt, vind ik positief. Altijd maar in een “leegte” zonder structuur hangen, daar word ik zo lui van.

Mirjam Kakelbont, (URL) - 04-09-’16 21:00
Sjoerd

Die oorlog heeft heel wat teweeg gebracht. Ik herinner me de verhalen van mijn opa, waar ik naar genoemd ben. Net gevangen genomen op het einde van de oorlog, halverwege op transport naar Duitsland stopte de trein… Van halverwege Duitsland dus te voet terug…

Sjoerd, (URL) - 04-09-’16 21:44
Renesmurf

Ja, dat nieuwjaarsbegingevoel heb ik ook weer hoor, nu na de vakantie. en zo langzaam maar zeker het najaar in.
Wat fijn dat je wensen soms uit kunnen komen, en dat het zo goed bevallen is.
Nou ja, op die enge gangen na dan, maar goed, dat heb je ook weer gehad.

Renesmurf, (URL) - 04-09-’16 21:49
Marjolijn

Toch goed dat je het nu gezien hebt, ook al was het anders dan gehoopt/ verwacht misschien.
Goede start na een mooie vakantietijd, met alles wat er op je pad komt.

Marjolijn, (URL) - 05-09-’16 04:47
Rietepietz

Gelukkig nieuwjaar dan maar hé! ;-)

Rietepietz, (URL) - 05-09-’16 16:53
Thérèse

Wat hebben jullie veel gezien en gedaan. Dat zijn altijd de interessantste vakanties, vind ik. Je kunt er nog lang over nadenken en over praten samen.

Thérèse, (URL) - 06-09-’16 20:35
Wieneke

Op de Grebbeberg is ontzéttend hard gevochten. De Duitse troepen dachten zomaar even binnen te wandelen, maar dat viel op die plek toch bar tegen. In een gesprek dat ik ooit had met een zakenrelatie, een oudere Duitser, die het had meegemaakt daar, kwam dit naar voren. Hij was zeker geen nazi, maar werd ook maar gestuurd, zoals zoveel Duitse jongens. Oorlog is pure verschrikking. Nooit meer!

Wieneke, (URL) - 07-09-’16 15:39
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.