EENZAAMHEID


Niet te geloven, ik zou mijzelf bijna gaan herhalen. Kom,  dacht ik bij mijzelf, misschien is het tijd geworden om in de week van de eenzaamheid eens een boekje open te doen over de eenzaamheid zoals ik die ooit zelf ervaren heb. Ik ging op zoek naar een paar passende foto's. Ik wilde een foto van een uitzicht op de verte èn een foto van heel veel mensen bij elkaar. 

De foto's had ik al snel gevonden en om enigszins beslagen ten ijs te komen deed ik nog wat verdere research. Ik maakte hier en daar wat aantekeningen om deze in mijn blog te kunnen gebruiken èn toen was het net of mijn hersenen die in verbinding staan met herinneringen door een vonkje beroerd werden. Had ik daar al niet eerder een blogje over geschreven? 

En ja hoor, toen ik het woord EENZAAM op mijn eigen blog bij het balkje "geef zoekterm op" intikte, kwam er een zestal blogjes te voorschijn waarvan één blogje zelfs de titel EENZAAM had.  Ik had het op 30 september 2013 geschreven en geplaatst. (als ik vandaag er nog tijd voor vind zal ik proberen een linkje te maken)

Het is nu vier jaar later. Als ik het eerdere blogje niet opgezocht had zou er in het eerste gedeelte van dit blogje ongeveer hetzelfde verhaal hebben gestaan, met dien verstande, dat ik nu wel vermeld zou hebben, dat de psychotherapie, die ik later in mijn leven een aantal jaren heb gehad vanwege een voortdurend latent aanwezige depressie, mij enorm goed heeft gedaan.

Het tweede deel van het blogje zou er waarschijnlijk toch iets anders uitgezien hebben. Ik ben iets milder gaan denken over het fenomeen: De week van de eenzaamheid. Maar het wordt nu naar mijn idee ook iets anders gebracht dan vier jaar geleden. Toen werd er vooral een beroep gedaan om als samenleving meer oog te krijgen voor de eenzaamheid en dat we ons moesten gaan inzetten om dit probleem te verkleinen.

Nu vier jaar later heb ik meer het gevoel dat de problematiek meer centraal staat en dat er veel meer naar veroorzakende factoren in een breder verband  gekeken wordt. Het wekt bij mij in ieder geval niet meer zo de irritatie op als vier jaar geleden. Misschien is door de jaren heen het ook meer bespreekbaar geworden waardoor het minder in de taboesfeer is komen te liggen.

Frappant vond ik wel dat ik wat foto's betreft dezelfde gedachtenlijn heb gevolgd als vier jaar geleden. In de inzet bovenaan heb ik een foto genomen van heel veel mensen bij elkaar, gedeeltelijk met de gedachte dat je tussen veel mensen ook heel erg eenzaam kunt zijn en dat je, terwijl je alleen bent in een oneindige lijkende omgeving je je heel gelukkig kunt voelen. 

2017-09/eenzaamweekp.jpg

        klik

hanscke Maandag 25 September 2017 - 11:23 am | | Standaard

acht reacties

Ximaar

Ik blijf het een lastig onderwerp vinden. Volgens mij zijn er veel mensen die iets van eenzaamheid op z’n tijd wel prettig vinden. Of beter gezegd niet op de aandacht (en problemen) van anderen zitten te wachten. Mensen beginnen ook te zeuren over eenzaamheid als de dagen korter worden, met als ‘hoogtepunten’ Sinterklaas, Kerst en Oudjaarsavond. Dan moeten opeens de vermoedde eenzamen bezocht worden en onbedoeld met de neus op de feiten worden geduwd. Op die manier los je het probleem dus niet op.

Zelf steun ik iemand het hele jaar door. Deze man is structureel eenzaam, mede door zijn handicap. Toch merk ik dat hij er meer zelf aan moet doen om zijn eenzaamheid te accepteren. Dwz hij belt mij dagelijk 3 tot 5x. Maar dat was niet voldoende. Inmiddels zijn er meer mensen waar hij intensief contact mee heeft. Maar dat lost zijn probleem niet op. Hij blijft zich eenzaam voelen.

Ximaar, (URL) - 25-09-’17 14:08
Renesmurf

Ik heb erg weinig met eenzaamheid, dat voelt als een luxeprobleem. Dat komt misschien omdat ik graag alleen ben, en nooit eenzaam.

Renesmurf, (URL) - 25-09-’17 21:44
Rietepietz

Eigenlijk blijkt uit jouw verhaal al dat eenzaamheid toch hoofdzakelijk in jezelf zit.
Nu je er zelf uitgekomen bent kijk je er nu anders tegenaan. Dat neemt niet weg dat er soms hulp nodig kan zijn om de weg te vinden.

Rietepietz, (URL) - 25-09-’17 21:47
Sjoerd

Ik vrees dat als ik alleen ervoor kom te staan dat ik ook vereenzaam. Ik kan het gevoel niet van me afzetten. Maar ik denk ook dat een gedeelte daarvan in de opvoeding zit, in de omstandigheden waarin je opgroeit. Maar dat zou een heel verhaal worden… Ik was eenzaam toen ik jong was…

Sjoerd, (URL) - 25-09-’17 21:51
Marjolijn

Eenzaamheid blijft een moeilijk onderwerp en voor iedereen anders.
Sommige hebben er geen of weinig last van, andere weer veel.

Marjolijn, (URL) - 26-09-’17 07:03
Wieneke

Ik bemerk dat er veel meer aandacht is voor mensen, die in een ongewild isolement zitten. Maar het moet wel van twee kanten komen. Eenzaamheid moet je ook zélf willen oplossen. Ik geloof niet zo in passief afwachten totdat anderen jou uit je eenzaamheid gaan verlossen. Zelf moet je de nodige stappen nemen, ook al zijn ze nog zo moeilijk. Vrijwilligerswerk werkt meestal heel goed. Je komt mensen tegen en van het een komt het ander vaak. Lid worden van een vereniging is ook een goede stap. Neem contact op met uit het oog geraakte kennissen. Nogmaals, het moet voor 80 procent uit de eenzame mensen zelf komen, anders werkt het niet. Je kunt ze er uiteraard wel bij helpen uiteraard.

Wieneke, (URL) - 26-09-’17 18:48
ria

En zo herhalen we onszelf weleens, daar is niets op tegen.
Alleen zijn hoeft niet altijd eenzaamheid in te houden, je moet zelf de afleiding zoeken. Wel kan het er vanaf hangen of je mobiel bent of gehandicapt al hoeft dat ook lang niet altijd eenzaamheid in te houden, zoals de voorgaande reageerders ook al zeggen.

ria, (URL) - 26-09-’17 20:19
Mirjam Kakelbont

Eenzaamheid zit voornamelijk in jezelf. Hoe je jezelf ervaart en voelt. Dat is iets anders dan alleen zijn. Alleen zijn vind ik fijn omdat er dan veel minder prikkels in huis zijn. Aan eenzaamheid kan je je vertillen…
Liefs en sterkte!

Mirjam Kakelbont, (URL) - 28-09-’17 21:16
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.