STATISTIEKEN


Bij het horen van de vergelijking van de droogte van nu met de droogte van het jaar 1976 wist ik het meteen. Mijn gedachten slaan op hol en gaan direct naar het allereerste schrift wat ik kocht en waarin ik serieus ben begonnen met schrijven. Ik had heel lang geaarzeld of ik wel zo'n schrift zou kopen, of ik het wel zou aandurven om mijn gedachten heel gestructureerd op papier uit te werken, of mij dat zou lukken. Het was 1976, ik was vijf en twintig jaar, getrouwd, moeder van twee kinderen en ik was volop bezig mijzelf te ontdekken en te ontwikkelen. 

Het moest ongeveer op de derde of vijfde bladzijde staan, het gedicht wat ik gemaakt had over de droogte van toen van 1976, de zomer die nu weer in het nieuws aangehaald wordt. Ik weet bijna zeker dat ik dat cahier nog heb, alleen lag het weer ergens anders dan dat ik dacht. Het bloemenkaft, wat is het mij dierbaar als ik het in een la zie liggen. Ik begin te bladeren.

Ik ken het begin nog zo'n beetje uit mijn hoofd. Het gaat als volgt

Grote droogte, vanmorgen was je nog een feit/ Iedereen sprak over je, verachtte je of bewonderde je/ Vanmiddag ben je gestorven toen de regen kwam/ Wanneer je maar extreem genoeg bent geweest leef je nog voort/ in de statistieken/ Wat niet vermeld zal worden is hoeveel bloemen nog weer zijn gaan bloeien/ nog niet bezweken aan de grote droogte.

Een allereerste probeersel wat niet echt uitblinkt van schoonheid, maar toen was ik er blij mee. Ik wilde relativerend bezig zijn en onder woorden brengen hoe snel iets opgeklopt kan worden tot hot nieuws om net zo snel weer te verdwijnen. Vandaar het knullige einde van die bloemen.

Natuurlijk ben ik deze dagen wat blijven hangen in het lezen van verschillende fragmenten. Ik vind het enerzijds ontroerend, maar aan de andere kant heel confronterend. De zoektocht naar mijzelf, de worsteling om mijzelf te worden, maar ook de eenzaamheid die daar bij hoorde.

Ik dub. Wil ik deze cahiers nog wel houden, het zijn er bij elkaar wel acht en beschrijven een belangrijk deel van mijn leven tot ongeveer het begin van mijn dertiger jaren en het was zeker niet de gelukkigste tijd van mijn leven, of is de tijd nu gekomen dat ik ze echt wil gaan vernietigen omdat dit alles al zo ver achter mij ligt?

Ik weet het nog niet. Mijzelf kennende, nu wel, weet ik dat ik nog wel even zal blijven dubben, maar ik heb het wel grappig gevonden om de twee droge zomers op deze manier aan elkaar te verbinden.

hanscke Woensdag 25 Juli 2018 - 10:01 pm | | Standaard

zeven reacties

Sjoerd

Weggooien is zonde, als je het straks niet meer weet heb je altijd nog de geschriften naast je herinneringen…

Sjoerd, (URL) - 26-07-’18 06:17
Ximaar

Het neemt weinig ruimte, dus zou ik het niet weggooien.

Zelf herinner ik me totaal niet dat het die zomer warm en droog was. Ik had toen vakantiewerk in een zoutjesfabriek en kwam daarbij zeker buiten. Volgens mij was het nieuws er over veel minder overdreven. Ik weet ook daar weinig van. Dat terwijl ik wel de enorme kou en sneeuwval van 1964 weet en de de zeer grote najaarsstormen in de 70’er jaren.

Een jaar of 12 heleden hadden we in Januari/Februari 60 dagen achter elkaar zonder neerslag. In dergelijke maanden valt dat minder op.

Een dagboek heb ik nooit bijgehouden, behalve dan van m’n fietsvakanties. En die zijn uiterst beknopt over het weer de plaatsen en de afgelegde kilometers. M’n huidige blog functioneert voor mij deels als dagboek. En ook dan gaat het me er niet om of het mooi is geschreven, maar meer of het de situaties goed weergeeft.

Ximaar, (URL) - 26-07-’18 08:17
Mrs. T.

Ik zou ze zeker niet weggooien. Het is toch juist mooi dat je zoiets hebt en nog ‘ns na kunt lezen?

Mrs. T., (URL) - 26-07-’18 17:21
ria

Zulke dingen moet je gewoon bewaren.

ria, (URL) - 26-07-’18 20:11
Rietepietz

Niet weg doen natuurlijk, wat zou ik blij zijn als ik zoiets had maar ik heb nooit dagboeken bijgehouden. Er was zelfs een serie mooie zomers en ik herinner me dt ik heel veel met de kinderen naar het strand kon.

Rietepietz, (URL) - 27-07-’18 18:56
Renesmurf

Weggooien kan altijd nog. Alleen terugblikken als je het leuk vindt,

Renesmurf, (URL) - 28-07-’18 23:52
Petr@

Hoi Hanscke, ik kan soms moeilijk bij jou reageren.
Ik denk dat het nu lukt.
Ik zou ook zeggen bewaren, zo leuk om (nog) later weer eens terug te lezen.
Wat knap dat je de vierdaagse hebt gelopen!
Een hele belevenis lijkt me!

Petr@, (URL) - 01-08-’18 21:18
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.