GORSSEL


Ach ja, ooit was december de maand van hollen van het éne festijn naar het andere, maar sinterklaas wordt niet meer gevierd en mijn vader die ook in deze tijd jarig was, is er niet meer. Tijd om (misschien) nieuwe tradities op te starten. Het leek mij leuk om rond de datum van vader's verjaardag een treffen met broer en schoonzus te arrangeren. Ik dacht dat een bezoek aan het museum voor modern realisme MORE in Gorssel  misschien wel een aardig idee zou zijn en dit was goed te combineren met na afloop samen gezellig uit eten te gaan.

Gorssel ligt voor beiden niet echt naast de deur, maar de afstand was te doen. Ik vond het heel grappig toen ik mij realiseerde dat onze vader in deze contreien, Eefde, Gorssel en Zutphen heel wat voetsporen heeft liggen toen hij in zijn jonge jaren mee ging om vanuit Apeldoorn schone was te bezorgen en natuurlijk weer vuile was op te halen. Volgens mijn vader was Gorssel een plaatsje van niks, maar het was veel groter dan ik verwacht had en tegenwoordig nogal ingesteld op toeristen.

Het museum More is nieuw en een schitterend gebouw en vanwege de architectuur al een bezoek waard. Mijn belangstelling was gebaseerd op datgene wat ik gezlezen had over de wisseltentoonstelling For Real, Britse Realisten uit de jaren '20 en '30, maar voor we op die betreffende etage waren aangeland had ik al  heel veel ander moois gezien van de 200 werken van toonaangevende Nederlandse realisten van de afgelopen 100 jaar die daar permanent te vinden zijn.

In het begin toen ik er rond liep, had ik zoiets, van tja, wat moet ik er mee, maar gaandeweg begon ik mijn weg er in te vinden. De bloeiende boom van Charley Toorop zal ik nooit meer vergeten. De schilderijen van Carel Willink hebben voor mij toch vaak wel iets herkenbaars. Alleen de zilveren bruiloft, te zien op de pop up foto springt er dan weer helemaal uit, omdat het zo anders is.

Het slapende meisje vond ik zo intrigerend. Toen ik haar goed bestuurde bleek ze één behaarde mannenarm te hebben. In mijn eerste terugblik dacht ik: een museum met een expositie zonder samenhang, maar nu, een paar dagen later, nu alles wat ingedaald is kan ik het toch wel een plekje geven in mijn hoofd. Ik vind het prachtig dat dit museum er is.

Het is echt een mooie dag geworden, waar we allemaal van genoten hebben.

  Eerst denk je, wat moet ik er mee, maar het werken met siliconen past toch wel weer in deze nieuwe tijd. 

2019-12/morep.jpg

                             klik

hanscke Woensdag 11 December 2019 - 5:38 pm | | Standaard

vijf reacties

Rietepietz

Een mooie combinatie, met een familie uitje.

Rietepietz, (URL) - 11-12-’19 21:40
Sjoerd

Dat is eigenlijk best wel een leuk idee om te doen.

Sjoerd, (URL) - 11-12-’19 22:54
marjolijn

Mooi, zo kun je zelf ook fijne tradities bouwen…!

marjolijn, - 12-12-’19 07:36
Mrs. T.

Ik zag dat meisje eerder: https://www.triltaal.nl/2018/05/16/hyperrealisme/

Mrs. T., (URL) - 12-12-’19 21:42
ria

Mooi dat je er een nieuwe traditie bij hebt, nu nog hopen en zorgen dat hij ook blijft natuurlijk ;-)

ria, (URL) - 13-12-’19 11:05
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.