VERANDERENDE TIJDEN


De oude vrouw kijkt uit het raam en pinkt een traan weg. Hier had ze nooit rekening mee gehouden. Natuurlijk was het niet aan haar voorbij gegaan dat tegenwoordig verscheidene huwelijken op een echtscheiding uitlopen, maar dat gebeurde bij anderen. Het is nog maar een paar jaar geleden dat ze zelf hun vijftig jarig huwelijksfeest vierden met kinderen en kleinkinderen. Haar gezin was uitgegroeid tot een hele familie en het leek toen nog zo'n fijne hechte familie.

En opeens is daar een scheur in gekomen. Het is voor haar een inmens grote opgave om een keuze te moeten maken. Een schoondochter, die al bijna vijfentwintig jaar bij de familie hoort en moeder van haar kleinkinderen is, laat je niet zo maar vallen en wil ze ook geen pijn doen. Aan de andere kant wil ze ook open staan voor het geluk wat haar zoon heeft gevonden bij zijn vriendin, maar moet ze haar nu ook als een schoondochter beschouwen? 

Ze wordt al moe als ze er aan denkt hoe moeizaam de verjaardagen in de toekomst zullen gaan verlopen. Ook doet het haar verdriet dat deze zoon nooit de vreugde zal beleven van het samen oud worden met degene waaraan je ooit trouw hebt beloofd, in voor- en in tegenspoed. Dat gevoel van bijna het hele leven al samen zijn zoals zij dat kent en waar zij zo van kan genieten. Zelfs als er lange tijd gezwegen wordt, zoals nu. "Het is wat", zucht de vrouw. "Zeg dat wel",  is het antwoord van de oude man.

Tijden veranderen en niemand ontkomt er aan.

hanscke Donderdag 07 September 2006 - 10:44 pm | | Standaard

zeven reacties

sebbo

Tja, dit zijn gebeurtenissen die gebeuren maar waar je niet op zit te wachten. Misschien heelt de tijd de wonden?

sebbo, (E-mail ) (URL) - 07-09-’06 23:31
Renesmurf

Scheiden is altijd klote, voor alle betrokkenen.
Keuzes maken is dan moelijk, maar dat is niet altijd anders.

Renesmurf, (E-mail ) (URL) - 08-09-’06 00:47
pascha

mooi hanscke dat je een scheiding eens beschrijft vanuit dit perspectief!

pascha, (URL) - 08-09-’06 09:09
Vrouwke

“Ik wil de kleinkinderen niet kwijt”, huilde mijn schoonzus.
En ik had vreselijk met haar te doen…

Vrouwke, (URL) - 08-09-’06 11:25
Penguin

Je weet nooit hoe het loopt maar als alles in goede orde wordt afgehandeld hoeft men de kleinkinderen niet kwijt te zijn en kan alles wel een weg vinden…. sterkte daar

Penguin, (URL) - 09-09-’06 00:40
Ster

Slik….ontzettend mooi beschereven vanuit een verrassend perspectief!

Ster, (URL) - 12-09-’06 19:24
Goentah

Ik kan mijn (ex)schoonfamilie ook niet loslaten of vergeten, en zij mij ook niet. Voor mij blijft het altijd mijn schoonfamilie.

Goentah, (URL) - 13-09-’06 23:46
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.