FEUILLETON, deel4


Nadat de volgende morgen de brief aan alle teamleden was uitgedeeld, trokken de subteams zich terug en had ik een gesprek met de opleidingscoördinator. Het sprookje van het "zelfsturende team" of het "ResultaatVerantwoordelijk Team" of hoe het ook genoemd werd, was hiermee ten einde. Het team was definitief opgedeeld in drie kleine zelfstandige teams. Het was nu de taak van elk team om een eigen voorzitter aan te wijzen. Iedere voorzitter zou hiervoor veertig uren extra krijgen.

Ik kreeg verder geen uitleg of toelichting over het hoe of het waarom. Dit besluit was genomen en zo werd het uitgevoerd. Wel, zo sprak de opleidingscoördinator, gingen de afdelingsddirecteur en hij er van uit dat ik bereid was één van de drie voorzitters te worden en wel bij de opleiding SPW4. Daar liep het niet helemaal naar wens.... Ik kon dan mooi de klus doen die er nog lag, het lesprogramma van leerjaar één en leerjaar twee voor na de kerst aanpassen. Dit moest, gezien het kleine aantal leerlingen, een gecombineerde klas worden. Naast de veertig uren horend bij het voorzitterschap kon ik hiervoor rustig nog eens veertig uren gebuiken, want ik zou uren genoeg hebben.  Mijn oorspronkelijke coördiantieuren kwamen namelijk ook te vervallen, want de meeste taken die hieronder vielen zouden onder de drie nieuwe teamvoorzitters verdeeld gaan worden. Een aantal centrale taken zouden vanaf nu door hem, de opleidingscoördinator gedaan gaan worden. Voor mijn vrij gekomen uren, omgerekend ruim tien uur per week, moest ik maar met een voorstel komen hoe ik die wilde gaan inzetten.

Natuurlijk knipperde ik even met mijn ogen toen ik dit allemaal hoorde. Ik vond het beslist niet leuk om op deze manier aan de kant geschoven te worden. Vooralsnog besloot ik de eer aan mij zelf te houden en voorlopig gewoon door te gaan. De manier waarop dit alles verliep zou ik zeker op een  ander moment aan de orde stellen, maar ik wilde eerst de tijd hebben om hier goed over na te kunnen nadenken. Toen ik bij "mijn" toegewezen team kwam, maakten beide mensen mij duidelijk, dat geen van beiden echt zaten te springen om het voorzitterschap. Ik zou er ook wel geen trek hebben, zo dachten zij en daarom wilde uiteindelijk toch één gegadigde zich beschikbaar stellen. Ik gaf aan dat dit niet hoefde, omdat  mij, in het gesprek wat ik zojuist gehad had, te verstaan was gegeven dat er van mij verwacht werd dat ik het voorzitterschap op zou pakken.

Tussen het lesgeven door, werd er eigenlijk weinig met elkaar gesproken. 's Avonds was er een ouderavond, alles ging gewoon door, net als de dag die daarop volgde. De dag daarop was mijn vrije dag. Gewoontegetrouw opende ik rond de koffie mijn schoolmailbox. Daarin had ik een mailtje ontvangen van een collega die zich afvroeg of ik wel de waarheid had gesproken over het feit dat er van mij verwacht werd dat ik daar het voorzitterschap zou doen. In de brief van de directeur stond immers wat anders. Ieder team moest uit haar midden een voorzitter kiezen. En ik had gezegd, ik moet het worden. Dit was voor mij de bekende druppel en ik besloot dat het nu genoeg geweest was. Moe, murw en lamgeslagen, met deze woorden meldde ik mij ziek.

Drie dagen later ontving ik van de opleidingscoördinator een mailtje met de vraag hoe het met mij ging. Ook maakte hij gewag over de commotie die ontstaan was over het voorzitterschap bij "mijn" clubje. Ik had het helemaal verkeerd gedaan. Het was wel de bedoeling, maar ik had dat nooit zo mogen brengen. Het had "spontaan" zo moeten uitpakken. Hij ging zelfs zover, zo bleek uit die mail, dat hij naar mijn collega's toe ontkende ook maar iets van die strekking gezegd te hebben.

De maat was vol. Ik heb hem een mail terug gestuurd met daarin de letterlijke tekst die hij gebruikt had, de daarbij behorende argumenten en de verdere uitwerking over hoe hij mijn inzet van uren zag en hoe hij zich tegenover mij uitgelaten had over de twee collega's. (Uit ethische overwegingen geef ik over dit laatste geen verdere verklaring.) Deze mail aan hem heb ik ook aan mijn twee collega's verzonden. De rapen waren gaar. De volgende dag heb ik contact opgenomen met de arboarts en met zijn toestemming zit ik nu thuis.......

Het heeft even geduurd, maar van bijna alle teamleden heb ik inmiddels een kaartje, berichtje of mailtje gekregen. Hier ben ik erg blij mee. Een aantal van hen zijn rond mijn verjaardag ook op bezoek geweest. Van de teamcoödinator heb ik nog niets vernomen. Er is één gesprek met de afdelingsdirecteur geweest, bij mij thuis. Dit verliep niet zo goed. De arboarts had mij aangeraden om de vele vragen die ik had op papier te zetten. De afdelingsdirecteur ging hier niet op in, hij wilde ze slechts schriftelijk beantwoorden. Hij paste er voor om met mij een spelletje nietes/welles te gaan spelen zo was zijn argument.

Ik zou per brief antwoord op mijn vragen krijgen en vervolgens kon er dan een gesprek gepland worden. Hierbij zal de coach die de teamevaluatie leidde als mediator ingezet worden. Zij heeft een onafhankelijke positie binnen de organisatie zo heeft men mij verzekerd. De arboarts is hiervan op de hoogte en heeft dit laatste bevestigd. De afdelingsdirecteur heeft de tijd genomen. Het heeft meer dan een week geduurd voor ik de brief mocht ontvangen. Aan de antwoorden die gegeven zijn kan het niet liggen want deze zijn heel summier en weinig bevredigend. Afgelopen maandag is er even telefonisch contact geweest. Pas op de donderdag na de kerstvakantie zal er tijd zijn voor een gesprek.

Misschien is het u duidelijk geworden waarom ik dit feuilleton begon met de uitleg dat ik mij net een bezem voel die even in het werkhok weggezet wordt. Maar dinsdag heb ik besloten dat ik geen bezem ben en mij niet weg laat zetten. Ik wil liever een heks zijn en tot actie overgaan. Daarom dit verhaal. Het was hard werken, maar ik had deze aflevering net op tijd klaar. Klaar om donderdagmiddag samen met een collega naar de kerstbijeenkomst van het personeel van onze locatie te gaan. Klaar voor de confrontatie.

Eén dezer dagen volgt er nog een epiloog en zal ik kort verslag doen van de donderdagmiddag.

hanscke Donderdag 20 December 2007 - 1:54 pm | | School perikelen

zeven reacties

Mikelodeon

Poeh hanscke, wat een rotte situatie. Ik vind je heel dapper dat je naar de kerstbijeenkomst bent gegaan. Sommige mensen kunnen heel slecht tegen ‘gezichtsverlies’ en gaan heel ver in het ontkennen. Heb zelf ook zeer recent zo’n nietus wellus situatie gehad. Je kent het gezegde, ‘eerlijk duurt het langst’. Zorg intussen goed voor jezelf en geniet van de komende dagen. Het is je werk maar, ik bedoel. Je bent niet je werk.

Mikelodeon, (E-mail ) (URL) - 21-12-’07 21:45
nanos

Goed zo, laat je niet ondersneeuwen!

nanos, (URL) - 21-12-’07 22:53
Me!

Probeer je er in ieder geval niet aan te ergeren en hou de eer aan jezelf. Je moet van jouw probleem hun probleem maken… En dat lukt met ondersteuning van de arbo arts en de wet Poortwachter achter de hand beslist wel.

Me!, (E-mail ) (URL) - 22-12-’07 15:50
Hanscke

@Me!, dank je wel Sjoerd. Ik kende de site over de Poortwachter niet maar ik zal hem zeker gaan gebruiken

Hanscke, (URL) - 22-12-’07 19:34
Renesmurf

Pfoei, wat een heftig verhaal.
Eerlijk duurt het langs, en duidelijkheid!
Al is het voor jezelf!

Renesmurf, (E-mail ) (URL) - 23-12-’07 01:34
Carola

Niet eerlijk op deze manier, ik kan me voorstellen dat je er kapot van was/bent, en ik vind het heel dapper dat je de confrontatie aan bent gegaan. Die afdelingsdirecteur heeft het helemáál niet netjes gespeeld.

Carola, (URL) - 23-12-’07 19:28
roosnans

Wat een vervelende en ingewikkelde situatie. Ik kan me voorstellen dat het een en ander bij je in het verkeerde keelgat is geschoten. Je kunt niet zeggen dat er met zorg met je wordt omgegaan, na al die jaren van trouwe dienst! Goed dat je nu een grens trekt en voor jezelf zorgt! Sterkte!

roosnans, (E-mail ) - 29-12-’07 20:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.