PARADOX


De eerste werkdag van deze week is al weer bijna voorbij en ondanks dat ik niet werk, heb ik het ontzettend druk gehad. Ik heb weinig moeite met de invulling van een dag. Zo kom ik soms niet eens toe aan het schrijven van een blogje en dat wil ik toch wel met enige regelmaat doen.

Ik vind de blogjes schrijven leuk, ik vind de reacties leuk en ik vind het ook leuk gevolgd te worden door mensen die mij van nabij kennen. Heel en af en toe belemmert mij dat, maar als ik er dan toch in slaag om datgene verwoord te krijgen wat op de één of andere manier gevoelig ligt, dan ben ik tevreden. En met sommige mensen heb ik een afspraak gemaakt over de manier van reageren.

Ik weet ook, dat niet iedereen die mij kent, laat blijken dat zij mij via mijn weblog volgen. Ook dat neem ik altijd mee in datgene wat ik in de openbaarheid breng. Ik moet het voor mijzelf verantwoorden kunnen. Ik heb voor mijzelf een aantal ethische regels waarvan ik vind dat ik daaraan moet voldoen.

Een andere kant is dat ik soms gebeld wordt met de vraag: he joh, gaat het wel goed met je. Ik was bij je weblog op bezoek en las dat.... Hartverwarmend vind ik dat.

Misschien is dit wel een inleiding om het volgende te kunnen schrijven. Een vriendin belde mij uit oprechte belangstelling om iets meer te weten te komen over het tweede onderhandelingsgesprek. Aan het eind van dit gesprek sprak ze de wens uit, dat ze hoopte dat ik ook wat zou genieten van de tijd dat ik thuis ben. Oeps, helemaal fout. Ik werd boos.

Ik zit namelijk niet thuis om te genieten. Ik zit thuis omdat ik daartoe gedwongen ben. Natuurlijk probeer ik mijn dagen wel op een zo'n prettig mogelijke manier door te brengen. Dat leidde mij naar Van Dale. ik wilde weten wat er taalkundig onder genieten verstaan wordt

Er staat het volgende:

ge·nie·ten1 (onovergankelijk werkwoord; genoot, heeft genoten; genieter, genieting)
  1 genot hebben, plezier beleven

Ik probeer heus wel plezier in mijn dagen te hebben, maar genieten heeft voor mijn gevoel met vrijheid te maken en in dit geval heb ik te maken met gedwongen vrijheid. Gewongen en vrij, dat past volgens mij niet bij elkaar. Dat lijkt mij paradoxaal. Door vroegere ervaringen ben ik allergisch voor paradoxen. Als het goed is weet mijn vriendin dat. Ik hoop dat mijn vriendin mij mijn boosheid vergeeft. 

hanscke Maandag 21 Januari 2008 - 11:51 pm | | Standaard

twaalf reacties

Michiel

Ik begrijp die boosheid wel een beetje. Aan de andere kant kun je ook van de nood een deugd maken en er toch van genieten ondanks dat je niet voor de situatie gekozen hebt. En laten we wel wezen, hoe vrij zijn we nu werkelijk? Heel vaak is als er al iets te kiezen valt de keuze toch vaak beperkt tot een aantal mogelijkheden die we snel zouden wegstrepen als de keuze echt vrij was…

Michiel, (URL) - 22-01-’08 01:29
Wieneke

Maar om een vast heel lief bedoelde opmerking van een vriendin hoef je toch niet kwaad te worden?

Wieneke, (URL) - 22-01-’08 10:32
Hanscke

Wieneke:helemaal mee eens, het zal vast lief bedoeld zijn en ik zie dit dan ook een beetje als een boetedoening en Michiel ik maak heus van de nood een deugd, ik probeer mijn dagen op een zo’n aangenaam mogelijke manierdoor te brengen.

Hanscke, (URL) - 22-01-’08 12:33
Me!

Ik kan me de reactie wel voorstellen…

Me!, (E-mail ) (URL) - 22-01-’08 12:36
Hanny

Je vriendin heeft het natuurlijk goed bedoeld, maar het was wat ondoordacht. Je probeert je tijd zo nuttig en aangenaam mogelijk door te komen. Maar daarvan genieten, dat is te veel van het goede. Natuurlijk zul je vast wel goede dagen hebben, dat je plezier kunt beleven aan iets moois dat je ziet, hoort of leest. Maar dat is wat anders dan genieten.
Ik hoop dat je je dagen niet al te lang meer moet invullen op een manier die je eigenlijk helemaal niet wilt, maar dat er snel een voor jou acceptabele oplossing komt.

Hanny, (E-mail ) (URL) - 22-01-’08 22:15
roosnans

Ik herken je afwegingen bij wat je schrijft, die heb ik ook, zeker als ik schrijf over mijn burn-out terwijl ik weet dat een paar collega’s wel eens lezen. Al probeer ik toch wel te vertellen wat ik wil. Niet altijd eenvoudig.

Je vriendin bedoelde vast goed, daar is ze tenslotte een vriendin voor. Maar ook jouw reactie begrijp ik. Het voelt niet als een keus om thuis te zijn, dus genieten heeft (ook in mijn situatie) een bijsmaakje. Sterkte met het vervolg…

roosnans, (E-mail ) (URL) - 22-01-’08 23:02
fialas

genieten is een weerzinwekkend modewoord. Alles en iedereen moet van alles en nog wat genieten, bwèèè.. Een trouwambtenaar die bij het voorgesprek probeert te achterhalen wat het koppel voor hobbies of levenshouding heeft vertelde mij dat ze steevast te horen krijgt: “Wij zijn levensgenieters”.

fialas, (E-mail ) (URL) - 22-01-’08 23:38
Renesmurf

Ik neem aan dat ze het goed bedoeld heeft.
Ik kan ook heel goed net de verkeerde dingen zeggen, maar ach, als je belt moet je toch doorpraten, best lastig.

Renesmurf, (URL) - 22-01-’08 23:50
Mysterycouple

Ik vind het behoorlijk brutaal om je veelplezier te wensne met thuis zitten pfff. ik was een thuis met ziekte van Pfeiffer en lag volledig uitgeteld, belde mijn baas op om te vragen of ik heerlijk van het zonnetje aan het genieten was.. eikel!!!

Mysterycouple, (E-mail ) (URL) - 23-01-’08 10:01
therese

O jee, ik had ook zo iets kunnen zeggen. Ik ben zo iemand die van de nood een deugd wil maken: ben je bv ziek en knap je een beetje op (=ook niet vrijwillig) probeer ik toch te genieten.

therese, (E-mail ) (URL) - 23-01-’08 14:51
Jokie

Gedwongen thuis…ik heb iets gemist geloof ik (ik heb de laatste tijd wel meer gemist…). Heb het ook gehad, en heb geleerd dat ik wel degelijk kon genieten van gedwongen vrij zijn. Maar het kostte wel tijd…
sterkte!

Jokie, (E-mail ) (URL) - 23-01-’08 21:09
geertje

Echte vrienden vergeven een dergelijke reactie, en eerlijk gezegd vind ik hem prima voorstelbaar!
Het is niet leuk gedwongen thuis te zijn.
Natuurlijk zijn er momenten dat je van vrijheid kan genieten, maar als het een gedwongen thuiszijn is, is dat heel anders, dan wanneer het een feit is.
Zoals ik bijvoorbeeld; ik mag niet werken (zou het ook niet kunnen helaas). “Natuurlijk” doe ik wel vrijwilligerswerk; achter geraniums zitten is niks voor mij. Maar dat is een vaststaand feit dat ik niet werk; ik moet dat accepteren.
ALs een wekrgever je ontslaat of wegstuurt, is dat een gedwongen feit. ik denk dat ik op zo’n moment ook niet zou genieten van de vrije tijd, al zullen er vanzelfsprekend momenten zijn waarop je geniet.

Ik neem aan dat alles weer ok is met je vriendin? ;-)

geertje, (URL) - 26-01-’08 18:47
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.