DE BRANDNETEL


Geen tijd hebben of geen tijd maken, het lijkt op elkaar en toch is er verschil. Tenminste, als het zou moeten zou ik het heel goed kunnen verdedigen dat 'geen tijd maken voor iets' te maken heeft met het stellen van prioriteiten en dat 'geen tijd hebben' veel meer wijst op hele drukke bezigheden. Vandaag heb ik mij afgevraagd hoe het komt dat ik gedurende bijna een week geen blogje geplaatst heb. OK, ik was behoorlijk druk, waardoor ik geen tijd kon vrijmaken. Dacht ik. Of het had geen prioriteit, denk ik nu. Geen zin? Ach ik weet het niet. De laatste maanden is er niet de scherpte zoals die er wel eens geweest is. De gebeurtenissen in de wereld boeien mij niet zo. Soms overvalt mij in mijn eigen persoonlijke wereldje het gevoel van voortdurende herhalingen. De tennisclub eist opnieuw veel aandacht van mij door de ombouw van enkele banen, maar ik heb dat al eens meegemaakt. Ook de twee harde banen gaan op de schop en worden gerenoveerd. Natuurlijk ben ik trots dat dit ook nog in mijn voorzitterstijdperk gerealiseerd gaat worden, maar ik merk toch dat  het spetterende enthousiasme van drie jaar geleden, toen vier gravelbanen naar French Court banen werden omgebouwd, wat tanende is. Ik begin zo langzamerhand ook uit te zien naar het tijdstip dat ik de voorzittershamer kan doorgeven. Ach en dan ben ik nog bezig met de revalidatie van mijn voet. Dat gaat niet helemaal naar wens. Ik weet niet wat ik er van denken moet. Het is wel iets verbeterd, maar echt over is het niet. Ik heb vorige week geprobeerd om de draad van mijn dagelijkse wandelingen weer op te pakken, maar dat gaat dus niet. Er is geen vooruitgang te boeken. Zolang ik maar niet of nauwelijks loop voel ik weinig pijn, maar zelfs dat kan van dag tot dag verschillen. En dan is er zo maar weer eens een dag dat ik zonder moeite wel een stukje kan lopen. Afgelopen zondag liepen we met Rixte en haar moeder door de duinen naar het strand. Het lopen ging goed, stijgen en dalen was geen probleem en we hadden samen veel plezier. Totdat......... 

dochterlief mij wees op dat rare verschijnsel van een tijdje geleden dat een soort luizen zich in de vorm van webben helemaal over auto's en dergelijke verspreidden. Die webben waren in de duinen nog zichtbaar in bepaalde bomen. We stonden even stil om het wat beter te kunnen bekijken. Opeens begon Rixte te huilen. Onze bijna vierjarige bleek kennis gemaakt te hebben met een brandnetel. Tsja, dat prikken is natuurlijk geen prettig gevoel. Zo eindigde die vrolijke wandeling ietwat abrupt, De kus van haar moeder kon het prikken niet laten stoppen, maar ondanks dat kijk ik toch terug op een geslaagd ommetje. Voor herhaling vatbaar. Zo is dit een blogje over verschillende alledaagse dingetjes geworden. Het leven is nu eenmaal vaak een aaneenschakeling van alledaagse zaken en herhalingen en daar is ook niets mis mee. Het gaat gewoon zoals het komt.

hanscke Maandag 22 Juni 2009 - 5:59 pm | | Standaard

negen reacties

Me!

Zonder woorden, maar heel mooi.

Me!, (E-mail ) (URL) - 22-06-’09 21:45
Elmar

Soms zijn woorden geheel overbodig, zoals bij deze mooie foto’s! :-)
groetjes,
Elmar

Elmar, (E-mail ) (URL) - 22-06-’09 22:21
hanscke

@me! en Elmar: Ik had de foto’s even geparkeerd en ik was nog bezig met de tekst. Normaal gaat dat goed, maar vanavond is er denk ik iets fout gegaan. Never mind, misschien lees je later de tekst nog eens.

hanscke, (E-mail ) (URL) - 22-06-’09 22:47
Hanny

Zou het kunnen zijn dat je aan vakantie toe bent. Leerkrachten zijn aan het eind van het schooljaar wel eens helemaal op. Als dat zo is, dan heb je ook geen inspiratie om iets te schrijven.
Heel vervelend dat je voet nog steeds niet in orde is. Ik hoop dat het toch goed komt.
Jammer dat kleindochter kennisgemaakt heeft met een brandnetel. Ze weet nu in ieder geval dat ze daar uit de buurt moet blijven.

Hanny, (E-mail ) (URL) - 23-06-’09 00:11
marjolijn

Jammer dat het met je voet nog niet zo gaat als je graag zou willen.
Kalm aan meis, niets forceren.

marjolijn, (URL) - 23-06-’09 16:56
Thérèse

Ach, de gewone dagelijkse dingen zijn eigenlijk voor iedereen toch het meest belangrijk? Jammer van je voet, heel ergerlijk misschien wel?
En de brandnetel, ja, dat doet zeer. Je kunt het verhelpen met een andere plant, maar ik weet niet meer welke.
En tijd maken of tijd hebben, tja…..loggen moet wel leuk blijven; het is geen plicht.
Het beste met je; dat hoop ik van harte!

Thérèse, (E-mail ) (URL) - 23-06-’09 20:29
Renesmurf

Even een teken van leven, een update van je leven.
Je voet heeft behoorlijk wat tijd nodig.
Een brandnetelprik is sneller over.

Renesmurf, (URL) - 23-06-’09 23:15
f r e d

een zonnig dagje in meerdere opzichten….

f r e d, (URL) - 24-06-’09 07:24
Vrouwke

Het is heel herkenbaar hoor. Over sommige dingen zou je kunnen loggen maar het is bijna banaal om er een log aan te wijden. Andere zaken grijpen je naar de strot maar de omstandigheden laten het niet toe er melding van te maken op het wereldwijde web, en dan is er nog de tijdsfactor. Soms is er geen tijd, soms geen zin, en menigmaal is het een combinatie van die twee.

Of, zoals jij nu ook ervaart, je wilt niet ‘zeuren’ en wéér vertellen over dat wat er lichamelijk niet goed gaat.

Tss… waarom loggen we eigenlijk?

Vrouwke, (E-mail ) (URL) - 24-06-’09 12:54
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.