BUCHENWALD


Een aantal kilometers voor Eisenach vertellen borden dat hier de vroegere grens met de DDR heeft gelopen. Niet dat dit nu direct te merken is, alleen vond ik het opeens niet zo prettig dat er zo veel vogelobservatiehutten te zien waren. De vorm deed mij net iets te veel aan tijden in de geschiedenis denken, waar ik liever niet mee bezig wil zijn. Zo is er een camping dicht bij Weimar, maar daar deze zich ook dicht bij Buchenwald bevindt, was deze camping geen optie voor mij. Ik heb Buchenwald dan ook niet bezocht. Het is te zwaar beladen voor mij. Ik weet niet wat ik van reïncarnatie moet denken, maar soms denk ik dat ik in een vorig leven in een concentratiekamp heb moeten verblijven. Ik hoef maar plaatjes te zien of ik begin hevig te transpireren en mijn hartslag gaat op hol en ik sta helemaal op tilt. Ik vind het hele nare akelige lichamelijke reacties en ik ga ze dan ook maar liever uit de weg. Na het lezen van 'Eindeloos bewustzijn' van Pim van Bommel is mij mogelijk het één en ander wel wat duidelijker geworden, maar of ik deze theorie nu echt aanhang is nog een heel ander verhaal waarvan ik zelf nog niet weet hoe de afloop zal zijn. Maar goed, die vogelobservatiehutten trokken, of ik het nu wilde  of niet, vooral in het begin nogal mijn aandacht. Ik heb een afspraak met mijzelf gemaakt en mijzelf beloofd mij er niet door van de wijs te laten brengen. Het zijn vogelobservatiehutten en niets anders. Even nog heb ik tijdens een fietstocht het boek 'Danseres zonder benen' van Clara Ascher-Pinkal, een boek dat ik al jaren geleden gelezen heb, geherkauwd. Ik zag die vrouw weer op de binnenplaats in de kou staan, bezig dood te vriezen......  en waarvan de hoofdpersoon in dat boek dacht, ik hoop maar dat ze snel sterft, dan hoeft ze niet meer zo lang te lijden. Ik moet zeggen dat mijn ogen in latere dagen van de vakantie veel minder naar die hutten toe werden getrokken. Het leek net alsof er minder waren dan in de eerste dagen. En toen we dan op onze wandeltocht (overigens de enige) stijf langs zo'n hut kwamen en P. er even in geklommen was, was het net of ik eindelijk wat meer afstand kon nemen van alle nare gedachten hieromtrent. Op weg naar Jena dacht ik het standbeeld van Buchenwald in de verte te kunnen zien, althans de pilaar. Ik had nog niet de moed en ik voelde me ook niet geroepen om er daadwerkelijk heen te gaan, maar de beklemming die ik vooral in het begin even voelde, ben ik in de loop der tijd toch helemaal kwijt geraakt.
Deze foto is van het internet.
hanscke Woensdag 29 Juli 2009 - 3:49 pm | | Standaard

vier reacties

marjolijn

Zo is deze vakantie in meerdere opzichten goed, meteen een gelegenheid om moeilijke dingen te doorwerken , en dat zonder het goede vakantiegevoel te laten gaan.
Goed van je!!!

marjolijn, (URL) - 29-07-’09 18:51
Renesmurf

Het kan ook zijn dat je ooit eens een documentaire hebt gezien en dat dat is blijven hangen of zo.
Maakt ook niet uit.

Het is aangrijpend, en je verwerkt het.
Ik ben zelf zo dat ik altijd alles wil zien, waar de grenzen lagen en zo, en wat echt is en alles.s

Renesmurf, (E-mail ) (URL) - 29-07-’09 23:33
Thérèse

Nou Hanscke, ik kan mij best er iets bij voorstellen. Ik ben van ’45, dus zelf heb ik niks van dat alles meegemaakt. Maar toch heeft het toen ik wat ouder werd, via films ook een diepe indruk op mij gemaakt. Zelfs een gevoel alsof ik er mede schuldig aan ben. Het is ook verschrikkelijk geweest. Dat boek van Clara A. Pinkal heb ik ook gelezen, lang geleden weliswaar.

Thérèse, (E-mail ) (URL) - 30-07-’09 21:20
Xiwel

Die torentjes kan je enorm veel in heel Duitsland vinden. Vooral in gebieden waar je de driehoekinge borden met groene rand en ‘Vogelschutz’ ziet. En er zijn nogal wat van die gebieden. Duitsland grossier daar in. :-)

Toen ik naar Erfurt fietste ging in door het Werradal. Ik bedacht dat dat de grensrivier was tussen het voormalige West- en Oost-Duitsland. Voor een groot deel was dat ook zo, maar opeens zat er zomaar een stukje Hessen in het Oost-Duitsedeel. Lijkt mij veel lastige om te bewaken. In die buurt kun ik ook naar een oud grensmuseum, maar daar had ik geen trek in.

Ik vind het trouwens wel leuk om grenzen op hele vreemde plekken te passeren. Zo heb ik ooit langs een riviertje gefietst op de grens Frankrijk-Zwitserland. Als de weg aan de noordkant lag fietst ik in Frankrijk en aan de zuidkant in Zwitserland. In 20km ben ik 4x de grens overgestoken door simpelweg de weg te volgen.

Xiwel, (URL) - 31-07-’09 11:06
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.