THUISHUIS


2011-03/magnola.jpg

(klik)

Vandaag bestond mijn werk voor een deel uit het begeleiden van een groep leerlingen die als opdracht hadden een hospice te bezoeken. Voor alle duidelijkheid, een hospice is een woonomgeving waar mensen rustig kunnen sterven. Een hospice kan plaats bieden aan maximaal zes mensen die binnen niet al te lange tijd zullen gaan sterven.

Deze excursie heeft mijzelf ook tot nieuwe inzichten gebracht die door de jaren heen heel langzaam bezig waren een gestalte te krijgen, inzichten die als het ware nog sluimerend aanwezig waren, maar waar ik nu de woorden voor kan vinden om uit te kunnen dragen waarom mijn opvattingen veranderd zijn. 

Het zal ongeveer zo'n vijftien, zestien jaar geleden zijn dat er her en der initiatieven ontstonden om als vrijwilliger steun te bieden bij mensen die graag thuis wilden sterven. Niet lang daarna werd dit ondergebracht in kleine particuliere stichtinkjes van waaruit de palliatieve terminale zorg uitgevoerd werd, eerst vooral in thuissituaties.

Ik was daar toentertijd nogal wat sceptisch over. Ik vond dat dit een oneigenlijk gebruik maken van vrijwilligerswerk was. Immers deze zorg was absoluut niet overbodig en diende derhalve als betaalde arbeid uitgevoerd te worden. In mijn opvatting was het een zorg van de overheid. Stervende mensen dienden niet overgeleverd te zijn aan de goodwill van vrijwilligers.

Ook ik heb gemerkt dat gaandeweg de vrijwillige palliatieve terminale zorg een hele zinvolle plek in de huidige samenleving heeft ingenomen. Het is nu iets wat naast de professionele zorg zijn bestaan heeft, waar goede afspraken zijn en wat misschien wel in de plaats is gekomen voor de vroegere burenhulp. Het lijkt wel een antwoord te zijn op de veranderde maatschappij waarin mensen in het algemeen het vaak veel te druk hebben om zich, wanneer dat nodig, is om zijn naaste te kunnen bekommeren terwijl er ook een aantal mensen zijn die wel tijd en mogelijkheden hebben. Mensen die de kennis van de technische zorg niet beheersen, maar wel gewoon mens zijn en tijd hebben. Tijd om te luisteren, tijd om even een hand vast te houden, tijd om te praten, tijd om te zwijgen, tijd om wat vergetelheid te brengen... De tijd waaraan het de professionele zorgverleners ontbreekt.

Ik ben op het punt aangeland, dat ik accepteer dat niet alle hulp door de overheid bekostigd hoeft te worden. In vroeger tijden werd men in heel heel veel gebeurtenissen ook bijgestaan door steun van buren, vrienden, familie en kennissen en dit waren ook geen mensen die dit voor hun beroep deden en hiervoor betaald werden. Vaak lukt het niet meer om het indeze vorm te kunnen doen en daarom  zullen er andere manieren gevonden moeten worden. De ontwikkeling van de maatschappij gaat verder. We leven niet meer in anno 1955. Op de veranderingen zullen nieuwe antwoorden gevonden moeten worden.

Ik heb er helemaal vrede mee, dat dit vrijwilligerswerk deze vorm heeft aangenomen. En of de palliatieve terminale zorg nu in de thuissituatie plaats vindt, of in een hospice, het komt de maatschappij ten goede. Een hospice lijkt mij een goed alternatief voor als er thuis niet de mogelijkheden zijn. Sterven in een omgeving waarin door de kleinschaligheid veel aandacht en begrip kan zijn voor de persoon zelf, lijkt mij nog altijd te verkiezen boven de vaak door drukte beheerste omgeving van een ziekenhuis. Was ik in het begin van deze ontwikkeling sceptisch, ik ben nu zo ver dat ik het met dit initiatief eens kan zijn.

 

hanscke Dinsdag 22 Maart 2011 - 9:55 pm | | Standaard

zeven reacties

Hanny

Het voordeel dat deze zorgverlening door vrijwilligers wordt gedaan, is dat er niet een management is die voorschrijft dat iedere handeling maar zoveel minuten mag duren. Daardoor kan er echt aandacht en zorg aan de cliënt worden gegeven zonder in tijdnood te komen. En aandacht en zorg zijn juist in die moeilijkste tijd van het leven zo belangrijk.

Hanny, (E-mail ) (URL) - 23-03-’11 02:04
Marjolijn

Door de jaren heen is het toch al uitgegroeid naar meer dan geprofesionaliseerde burenhulp, zonder tijdklok.
De gezondheidszorg kan niet meer zonder deze initiatieven.
En gelukkig komen er steeds meer.

Fijne dag vandaag.

Marjolijn, (E-mail ) (URL) - 23-03-’11 09:16
Wieneke

Dat noemen ze voortschrijdend inzicht. Je hebt het prima verwoord, Hanscke. Een tijd geleden was er een documentaireserie over een hospice. Ik heb hem helemaal gevolgd en was zwaar onder de indruk van de wijze waarop de vrijwilligers dit werk doen.

Wieneke, (E-mail ) - 23-03-’11 10:46
Laurent

Ja, maar vroeger kon met één inkomen nog een gezin onderhouden worden, waardoor sommige mensen ook meer tijd voor zorgtaken hadden (dit was dan meestal de vrouw, maar dat hoeft natuurlijk niet noodzakelijkerwijze zo te zijn, alhoewel ik wel weet dat het daar nog steeds vaak op uitdraait).

Nu wordt iedereen het betaalde werk ingejaagd omdat anders een gezin niet meer te onderhouden is, en zouden werkelijk belangrijke taken als deze maar gratis gedaan moeten worden? Alleen maar omdat het zelf geen geld opbrengt, en dat meer en meer de reden wordt om überhaupt geld voor iets over te hebben?

Ik vind het geen goede inrichting van de maatschappij.

Laurent, (URL) - 23-03-’11 13:50
Renesmurf

Ik vind vrijwilligerswerk altijd iets raars.

Ik zou het nooit doen, temeer daar ik na mijn betaalde baan geen zin meer heb.

waar nodig vind ik dat de overheid bij moet springen, ook voor zulke huizen.|

in winschoten is ook zo`n huis.

Renesmurf, (URL) - 23-03-’11 17:29
Thérèse

Ik ben het met je eens, voor zover ik er dan kijk op heb. Ik heb persoonlijk wel meegemaakt dat mensen die gaan sterven zich erg goed en liefdevol verzorgd vonden. Dit kan haast niet met alleen professionele krachten, waar inderdaad altijd een tijdsdruk op staat. Nee, ik geloof dat we blij mogen zijn, dat dit mogelijk is.

Thérèse, (URL) - 24-03-’11 01:01
Annemarie

dat is zeker waar..
Het is mooi dat er zulke plaatsen zijn, waar mensen rustig zonder zorgen om hun verzorging kunnen sterven.
Dat het vrijwillig is.. Maakt het initiatief natuurlijk alleen maar ‘mooier’.

Annemarie, (E-mail ) (URL) - 24-03-’11 23:11
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.