OUDE CHARME


Terwijl ik de dag in slow motion (het is tenslotte mijn vrije dag) begin, overdenk ik het weekend. Het is toch heel vreemd hoe na verloop van tijd de glans van data verdwijnt. Zouden onze moeders, die van P. en mij nog geleefd hebben, dan hadden we een heel druk weekend gehad omdat zij dan beiden rond dit weekend jarig geweest zouden zijn.

Ik had niet echt bewust met de datum rekening gehouden, maar achteraf kon de planning niet beter. In de afgelopen periode zijn we vele malen bij mijn vader op bezoek gegaan en hebben we hem de tijd gegeven om wat aan zijn nieuwe woonomgeving te wennen. Daarna stond het vervangen van de pacemaker op het program. 

En toen dat achter de rug was hebben we de afspraak gemaakt dat hij bij ons op bezoek zou komen. Als ik diep in mijn hart kijk had ik eigenlijk niet meer verwacht dat dit nog weer mogelijk zou zijn. Als bij toeval bleek het opeens ook nog de verjaardagsdatum van mijjn moeder te zijn. Het voelde gewoon fijn om hem weer bij ons thuis te hebben. 

Toch zit aan dit alles ook een beetje een rafelrandje. Ik krijg allengs vaker het idee dat hij niet altijd echt meer bij de tijd is. Met het ophalen van herinneringen merkte ik opeens dat zijn tijdsbeleving niet altijd correct is waardoor hij denkfoutjes gaat maken. Hij wilde met mij herinneringen aan mensen ophalen die ik niet gekend heb. Even later bleek dat hij mij met zijn zus verwisselde en dat ik dus nooit met die meisjes en jongens gespeeld kon hebben.

Binnen korte tijd was dit een tweede pijnlijk moment, een paar weken geleden herkende hij mij niet direct als zijn dochter en nu verwisselde hij in zijn gedachtenwereld mij, zijn dochter, met zijn zus. Opnieuw was er bij hem even een licht gevoel van schaamte, toen hij zich bewust werd van zijn denkfout. We praten er wat overheen, maar aan zijn reactie merk ik dat hij het vervelend vindt. Ach ja, zegt hij dan een paar keer zachtjes voor zich heen, hoe kan ik zo dom zijn. Jij hebt daar niet gewoond.

Ook echt samen televisie kijken lukt niet echt meer zo goed. Ik merk dat het moeilijk voor hem wordt om bijvoorbeeld het verslag van een wielerklassieker te volgen. Alweer allemaal nieuwe namen, het lukt hem niet meer om die tot zich te nemen. Ik leer steeds beter om het gewoon over ditjes en datjes te hebben, zonder dat het echt ergens over gaat, maar dat het vooral gaat om het gezellig te hebben.

Voor Sjors en Sjimmie was het een heerlijk weerzien met de oude man. Voor Sjors waren er de gebruikelijke koekjes meegebracht en Sjimmie liet maar al te duidelijk merken zeer content te zijn met het bezoek van de oude getrouwe man. Ze bleef maar kopjes geven en met haar bijna 16 jaar moet ook poes Sjimmie tot het sterke geslacht gerekend worden. Oud zijn roept steeds meer vertedering bij mij op. Het drietal leert mij, elk op eigen wijze, hier oog voor te hebben en er open voor te staan.

 

hanscke Maandag 28 Maart 2011 - 2:20 pm | | Standaard

tien reacties

Hanny

Geniet van je vader zo lang het nog kan! En inderdaad, het praten over koetjes en kalfjes is eigenlijk het enige dat je kunt doen met iemand die in zijn eigen wereld gaat leven. Tot ook dat niet meer kan straks. Sterkte.

Hanny, (E-mail ) (URL) - 28-03-’11 15:35
nans

Mooi en ontroerend….

grtz,

nans, (URL) - 28-03-’11 20:35
Sjoerd

Het erge is dat ook wij oud beginnen te worden. Alleen wij zitten nog in een ontkennende fase…

Sjoerd, (E-mail ) (URL) - 28-03-’11 20:45
Di Mario

We hopen het allemaal te worden. Alleen hoe we het worden hebben we niet in de hand.

Love As always
Di Mario

Di Mario, (E-mail ) (URL) - 28-03-’11 21:25
Neneh

Dat is het ouder worden, het ontroerd en je maakt je zorgen.. och, vertedering, een aanraking een blik.

Neneh, (E-mail ) (URL) - 28-03-’11 21:58
Renesmurf

Ik wil me er niet mee bemoeien, en laat mijn gevoel spreken.

Ik vind koetjes en kalfjes prima, maar inhoud moet er ook zijn, echt.

En als hij zich vergist en schaamt, is dat niet erg, laat dat merken.

Maar probeer diepgang niet uit de weg te gaan, dat is zo oppervlakkig.

Renesmurf, (E-mail ) (URL) - 28-03-’11 22:20
Marjolijn

Geniet maar van hem zolang het kan.
En pluk de dag.

Marjolijn, (E-mail ) (URL) - 29-03-’11 06:18
Vrouwke

Er stond hier een lange reactie van me, maar hij is verdwenen.
Hoe dat nu kan?

Herhalen lukt niet, dat heb ik geprobeerd, maar helaas. Sorry.

Vrouwke, (URL) - 30-03-’11 08:20
Wil

Kun je het er ook met hem over hebben? Het lijkt me heel eenzaam als je dingen merkt bij jezelf en je kunt er niet over praten. Met jou (met je achtergrond) moet dat vast wel kunnen…. Vraag hem eens hoe het voor hem is… Dat van die schaamte vind ik zo sneu voor hem.

Wil, (E-mail ) - 30-03-’11 14:45
Thérèse

Je eindconclusie Hanscke, ontroert mij.

Thérèse, (URL) - 30-03-’11 19:53
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.