HAUTE BORDUREN


We hadden het al tijden van te voren afgesproken, àls de musea weer open waren, zouden we, D. en ik samen naar het Fries Museum om de de expositie HAUTE BORDUREN te bekijken. Toen het heugelijke feit bekend was dat musea weer bezocht konden worden, hebben we een datum geprikt en kaarten besteld, vanwege het tijdslot.

Gisteren was het dan zover. Omdat het stralend mooi weer was, besloten we op de fiets te gaan. Dan is een paar uur binnen in een museum zijn niet zo erg, want al fietsend geniet je dan toch ook van het mooie weer. Toen we onze fietsen gestald hadden vroeg D. aandacht voor haar jurk. Ik had het al wat vreemd gevonden, in rok, zo u wilt in jurk op de fiets, maar toen ze de grote omslag in weliswaar ook prachtige kleuren even uitdeed, zag ik waarom. Ze had een prachtige eigen creatie aan, helemaal geïnspireerd door de expositie die we nog moesten gaan zien. De jurk aan het begin van het blog is van Maxima geweest. 

En het was mooi, èn, maar dat wist ik al door mijn eigen ervaring, heel erg tijdrovend om zoiets te maken. Natuurlijk ben ik ook geïnspireerd om er ook eens mee aan de slag te gaan. Hier en daar lagen patroonvoorbeelden die ik uiteraard meegenomen heb.  

Toen we uitgekeken waren zijn we nog even naar een verdieping hoger gegaan. En daar werden we verrast door heel kleurig en vernieuwend werk van Afra Eisma. Hier wil ik mij nog eens verder in verdiepen. De twee foto's hieronder horen eigenlijk aan elkaar en laten zien welke weg de emotie kwaadheid af kan leggen,naar misschien wel verzoening.

                                                                  deel 1

                                                                  deel 2

De popupfoto laat een bloesje zien, in de oorlog gemaakt van een meelzak of laken. Door de borduursels wordt het een prachtig kledingstuk. Ik zou wel veeeeeel meeeeer tijd willen hebben, want zoiets moois zou ik ook wel willen maken. 

                                                                klik

anti spam: mijn hond heet Hessel

hanscke | Vrijdag 11 Juni 2021 - 07:35 am | | Standaard | Vier reacties

PAREL DE VIERDE


Het leek erop of ik er even klaar mee was, met het lezen van de boeken van de zeven zussen, maar met het uitkomen van het zevende boek werd mijn nieuwsgierigheid weer gewekt en besloot ik deel vier als e-book aan te schaffen. Tijdens de regenachtige vakantiedagen in Vriezenveen ben ik er aan begonnen en man, wat heb ik weer genoten van het verhaal.

Natuurlijk ben ik wel benieuwd naar het verhaal van de personages, maar ik ben zeer onder de indruk hoe de schrijfster Lucinda Riley steeds weer een nieuwe wereld voor mij opent. Ik vond het verhaal rond Grieg in het boek Storm zeer de moeite waard, maar in het boek Parel word ik heel wat wijzer gemaakt over het verre werelddeel  Australië. Het is echt indrukwekkend hoe zij de schilderkunst van de meest gevierde Aboriginal-kunstenaar Albert Namatjira bij mij onder de aandacht heeft weten te brengen. Ik had hier nog nooit van gehoord. En natuurlijk ben ik ook het kerkje van de Hermannsburg School op gaan zoeken. En zo lees je opeens heel veel dingen over Australië die voor mij absoluut onbekend waren. 

Ik heb vroeger op school nooit iets geleerd over het assimilatiebeleid van de Auatralische regering. Het lijkt mij dat dit vergelijkbaar is met- en net zo gruwelijk als de situatie in Amerika en Zuid-Afrika. 

Ik had nog nooit enig werk van Namatjira van gezien, maar hij schijnt een groot aboriginal schilder te zijn geweest die prestigieuze prijzen heeft gewonnen. Zijn stijl was voornamelijk landschappen schilderen, maar dan net iets anders. Ondanks zijn grote roem en rijkdom woonde deze schilder in grote armoede, omdat hij geen burgerschapsrechten had waardoor hij geen grond kon kopen om een huis op te bouwen. De Aboriginal-volken hadden tot 1957 maar weinig rechten.

Toen ik het boek uit had, had ik niet direct zin om aan het volgende deel te beginnen. Het moest even bezinken. Maar toen de bibliotheken weer open gingen (gelukkig gaan we steeds meer naar het gewone leven terug) heb ik het volgende deel wel aangevraagd, dan hoef ik het niet te kopen en gisteren heb ik deel vijf MAAN opgehaald. Nog even een ander boek uitlezen en dan ga ik er in beginnen. Ik ben heel benieuwd waar dit boek mij naar toebrengt en welke historie erin verweven is, want ik vind het adembenemend, hoe fictie met de werkelijkheid vermengd wordt. 

Tegenwoordig is Alice Springs in het geografische midden van het land, in the middle of nowhere een beroemde toeristische trekpleister van waaruit prachtige ballonvaarten gemaakt kunnen worden. Hier kan ik van dromen om daar ooit eens heen te gaan. Dat zal wel niet meer lukken. 

                                                                            klik

anti spam: mijn hond heet Hessel

hanscke | Zondag 06 Juni 2021 - 10:13 am | | Standaard | Vijf reacties