STABIEL


Echt zenuwachtig waren we  niet toen we 's morgens naar Groningen vertrokken. Het UMCG had de avond daarvoor per mail al een bericht gestuurd, waarin stond te lezen dat er op de scan geen verdere groei van de kankercellen was te zien en dat er dus sprake is van stabilisatie. Ik had in de voorgaande dagen al eens voor de gein gezegd: stel dat alles goed is, dan kunnen ze dat wel even telefonisch meedelen, dan hoeven we er ook niet heen. Dat is dan nog net niet gebeurd, wel de uitslag, maar nog niet de uitleg.

P. moet er altijd een uur van te voren zijn, omdat er eerst bloed geprikt moet worden, waar nog het één en ander uit afgelezen kan worden. Daarna begint dan het lange wachten. En als er dan nog geen uitslag bekend is, duurt dat uur vaak heel lang. Deze morgen zou het wel een heeeel lang uur vol spanning geworden zijn, want alles liep uit en er kwam een extra uur wachttijd bij. 

Omdat de spanning er wat af was, kon ik mij wel op iets anders richten en keek ik eens wat rond. Het was druk om mij heen en het viel mij op dat veel mensen er toch, in mijn ogen, wat onverzorgd bij lopen. Broeken die niet goed passen, sjofele schoenen, jasjes die vaak te krap waren enzovoort. "Hoe is het toch mogelijk?" dacht ik bij mezelf, "als je wat koopt is het eerste wat je doet, in de spiegel kijken of het wel staat en of het goed zit. Hoe zouden deze mensen toch aan hun kleding zijn gekomen, interesseert hen dat dan niet? Aan de andere kant, de mode van nu geeft ook wel vaak een rommelige indruk. Neem nou die spijkerbroeken met die eeuwige gaten erin. Dat gaat ook al jaren door. En duur dat die dingen kunnen zijn.

Verder was er nog een oudere man in Schotse rok, wel met een soort pofbroek eronder en natuurlijk een knot op de kop. Werkelijk een uniek exemplaar om te zien. En ondertussen vele telefoongesprekken voeren met de luidspreker aan. Tja als je op wilt vallen lukt dat zo wel.

Eindelijk, om twaalf uur in plaats van kwart voor elf konden we bij de arts terecht. Er was voldoende tijd en aandacht om onze vragen te kunnen stellen. P. mag het innemen van de loperamide wat uitbreiden, waardoor het leven misschien iets comfortabeler wordt, omdat, als het werkt, de toiletgang wat beter te reguleren is. 

Omdat er toch zo af en toe wat slikproblemen zijn, zal er een oproep komen om daar maar te kijken, maar dat kan in Leeuwarden. Misschien is het niets, maar toch voor de zekerheid.

En zo reden we het mooie weer in om thuis te komen. De eerste uren zijn we altijd nog wat beduusd van zo'n bezoek, maar halverwege de middag vonden we toch dat er echt wel iets te vieren valt en heb ik op de fiets even een lekker en bijzonder slokje bij de slijter gehaald.

We kunnen, als het onderzoek van de slokdarm tenminste goed uitpakt, maar daar gaan we wel vanuit, omdat er op de scan niets te zien was, weer even opgelucht ademhalen. Toch wel fijn met de zomer in het vooruitzicht. 

                                   klik

mijn hond heet Hessel

hanscke Woensdag 23 Maart 2022 - 10:01 am | | Standaard

zes reacties

Sjoerd

Dat is super toch. Valt toch even wat van je af…

Sjoerd, (URL) - 23-03-’22 13:32
Riet (e) pietz

Nou dat is wel een felicitatie waard. Toch altijd heftig dat soort afspraken al wist je dan nu gelukkig wél ald dat er geen verslechtering was. Fijn met de zomer voor de boeg om ervan te profiteren.

Riet (e) pietz, (URL) - 23-03-’22 18:03
ria

Gefeliciteerd! Jullie kunnen weer even door. Proost!

ria, (URL) - 23-03-’22 18:37
Mrs. T.

DAt is zeker fijn!

Mrs. T., (URL) - 23-03-’22 19:18
Renesmurf

Ja, met goed nieuws houdt het leven zijn glans, gelukkig maar. Ik mag ook graag mensen observeren, maar ik heb er dan geen oordeel over. Het valt mij vaak op hoe divers de mensheid is.

Renesmurf, (URL) - 27-03-’22 19:23
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om een reactie te kunnen plaatsen moet je de vraag beantwoorden met een cijfer.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.