NANCY


Na een paar dagen nam de drukte in mijn hoofd wat af en merkte ik dat ik weer meer in de stand kwam van "nemen zoals het is", passend bij het vakantiegevoel. Een regendag wil dan nog wel eens helpen, je wordt dan wel gedwongen een pas op de plaats te maken. 

Het lijstje met vergeten dingen is dit jaar ietsje groter dan andere jaren; twee dagen is ook wel wat weinig in het omschakelen van organisatie dorpsfeest naar op vakantie gaan. Maar de vergeten dingen zijn niet heel storend. Natuurlijk, ik mis mijn Crocs, de goede shampoo van de kapper staat nog thuis in de badkamer, ik heb nu maar iets vervangends in de supermarkt gekocht, de lader van de tandenborstel is ook niet mee, een goedkope vervanger bij Leclerque gekocht; en het juiste mondstuk van de föhn is ook thuis blijven liggen, maar zonder blaast ie ook wel warme lucht.

We hebben een leuke fietstocht langs de Moezel naar Toul gemaakt, maar toen we voor de tweede keer een fietstocht wilden doen, vertikte mijn fiets het. Jammer, vandaag heb ik wel een tochtje van 20 km. gedaan, puur op eigen kracht, dat ging redelijk goed.

Naar Nancy op de fiets, zoals ik thuis bedacht had, was geen optie. Dat is toch wel een beetje te ver, ook met elektrische ondersteuning. We zijn dus maar met de auto gegaan. Ik had al weleens gehoord dat Nancy een mooie stad is, evenals Metz en Rheims, je racet er altijd maar langs, maar het is zeker de moeite waard om die steden een te bezoeken.

Nadat we de auto in een parkeergarage achter gelaten hadden zijn we eerst zonder een plan gaan lopen, want tja, waar is de Tourist Informatie. Terwijl de lange rechte winkelstraat afliepen, keek ik wel steeds rechts en links de straatjes in. En opeens zag ik in de verte een goudachtig groot hekwerk. Ergens ging er bij mij een belletje rinkelen dus zei ik tegen P. "Laten we daar eens gaan kijken.

Toen we het poortje door waren kwamen we op een heel groot plein, omzoomd met prachtige gebouwen. Op elke hoek was er een hekwerk met heel veel blinkend goudkleurig werk. Ook op de lantaarnpalen waren die goudkleurige versierselen te vinden. Het plein was wit en door de felle zon deed dit pijn aan mijn ogen. Aan de randen waren allemaal terrasjes. Hier zijn wij neergestreken om een lunch, bestaande uit quiche Lorraine met salade te nuttigen. Dit was echt HET ultieme vakantiegevoel.

Na de lunch hebben we op ons gemakje door het oude gedeelte van de stad geslenterd. Niet zo groot, maar wel aardig om te zien.

En dat was Lorraine en Nancy. Mede omdat fietsen niet meer tot de mogelijkheden behoort, hebben we onze plannen veranderd en gaan we 100 km oostwaarts en richten we ons meer op het wandelen. Hoogteverschillen spelen dan geen rol meer. We gaan naar Vilsberg. In een ander blogje beschrijf ik wel hoe de keuze gemaakt is om daar heen te gaan.  

                                                      klik

mijn hond heet Hessel

hanscke Donderdag 30 Juni 2022 - 6:17 pm | | Standaard

drie reacties

Sjoerd

Jammer van de fiets, maar buiten dat is het fijn dat jullie zo genieten. Ik moet er ook eens aan gaan denken…

Sjoerd, (URL) - 01-07-’22 05:57
Riet (e) pietz

Gelukkig dat jullie vakantie niet helemaal in het water vallen doordat je fiets óók vakantie wil. gewoon de plannen aanpassen en verder genieten.

Riet (e) pietz, (URL) - 01-07-’22 17:57
StaartjeLiesbeth

Heerlijk! Klinkt als heel fijn ondanks de pech

StaartjeLiesbeth , (URL) - 02-07-’22 19:59
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om een reactie te kunnen plaatsen moet je deze vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.