EERTIJDS 10

SPELDEN


Met de rubriek EERTIJDS wil ik een jaar lang, wekelijks een blogje maken over een voorwerp wat meer dan 50 jaar oud is. Dit kan van alles zijn. Iets uit mijn jeugd, iets van mijn vader of moeder, iets wat op een of andere manier bij mij terecht is gekomen, maar het MOET 50 jaar of ouder zijn. De herinneringen aan het voorwerp zal ik beschrijven en van het voorwerp plaats ik een foto.


Dit keer is het speldendoosje van mijn moeder aan de beurt. Soms zeggen voorwerpen mij meer dan foto's en ik ben dan ook erg gehecht aan dit hele oude speldendoosje van nul en generlei waarde (ook echt een uitdrukking van mijn moeder). Het is misschien al wel net zo oud als dat ik zelf ben, want ik weet niet anders, dan dat als mijn moeder ging naaien, en dat deed ze veel, dit ook op tafel stond. Ze had daarbij ook nog een naaldenboekje, want spelden en naalden werden door haar strikt gescheiden. Waarschijnlijk omdat ik daar de zin niet van inzag èn omdat ik ook niet te veel mee wilde slepen, toen we na het overlijden van mijn vader zijn appartementje moesten ontruimen, heb ik dat niet meegenomen.

Zoals gezegd, mijn moeder naaide veel en ze kon het ook heel goed. In een latere  EERTIJDS met als onderwerp de naaimachine die ik ook nog heb, zal ik daar meer over vetellen. 

Heel vaak, als ik dit speldendoosje zie of gebruik, gaan mijn gedachten altijd even naar mijn moeder. Ik ben nu bijna net zo oud als toen zij stierf. Dat is nu bijna 28 jaar geleden. Wij hadden niet een echt hele close of heel goede band met elkaar, zeker in haar laatste jaren niet, toen ze door de beperkingen vanwege de suikerziekte het leven als heel moeilijk heeft ervaren. Maar het is gek, nu ik zelf veel ouder ben geworden mis ik haar. Wat zou ik nu graag nog eens met haar willen praten over hoe het is om ouder te worden. Ik weet wel, dat kan bijna niemand, omdat vrijwel iedereen zijn of haar ouders verloren heeft als we zelf bij deze leeftijd zijn aangekomen.  

Het speldenkussen heb ik als opdracht in de handwerkles op school gemaakt. Dat is dus ook al behoorlijk oud. In die tijd moesten de meisjes op woensdagmiddag naar school en moesten dan handwerken, terwijl de jongens vrij waren. Ik heb daar wel leren breien, haken, borduren en wat dies meer zij. Dit kussentje mocht eerst versierd worden, moest dan met de hand met stiksteekjes aan drie zijden dicht genaaid worden, daarna werd het gevuld met watten om dan het laatste naadje 'overhands' zoals dat heette dicht te naaien.

Ik gebruik het speldenkussen niet echt heel veel, want de spelden laten zich er niet zo makkelijk in prikken. Ik leg de spelden die uit het naaiwerk komen altijd in de deksel, net zoals ik mijn moeder altijd heb zien doen en soms, maar ik kan niet goed omschrijven wanneer, heb ik net als zij een paar spelden tussen mijn lippen of tanden, die ik als ik het merk, als de wiedeweerga snel in de deksel leg uit angst  om ze door te slikken. 

Ik heb in films wel gezien, dat sommige kleermakers of coupeuses ook die vreemde gewoonte hebben.             

                     klik

mijn hond heet Hessel

hanscke Vrijdag 13 Januari 2023 - 1:46 pm | | EERTIJDS

zes reacties

Riet (e) pietz

Ik moet eens zoeken maar ik moet ook nog een zelfgemaakt speledenkussen hebben. Inderdaad op de handwerkles gemaakt helemaal met kruissteekjes geborduurd. Het is een mooi spelledendoosje dat de tand des tijds prima heeft doorstaan.

Riet (e) pietz, (URL) - 13-01-’23 17:49
Sjoerd

Wij hebben hier ook nog ergens een naaidoosje staan wat volgens mij van mijn schoonmoeder was. Hoe we eraan gekomen zijn weet ik niet eens. Zo hebben we ook nog een knopendoos.

Sjoerd, (URL) - 13-01-’23 19:10
Renesmurf

Ja, denken en fantaseren mag natuurlijk altijd. Wat geweest is is geweest, dingen hadden anders gekund, maar het is nu eenmaal zoals het is, en wat echt blijft zijn de herinneringen.

Renesmurf, (URL) - 13-01-’23 19:31
Mrs. T.

Ik vind dit zo’n leuke serie! Ga door!!! ;-)

Mrs. T., (URL) - 13-01-’23 19:43
ria

Knopendoosje, speldenkussen, naalden van mijn mijn moeder maar ook uit mijn winkeltje, het is allemaal nog volop in voorraad.
We begrijpen nu gewoon beter hoe onze moeders zich gevoeld moeten hebben, daar denk ik ook vaak aan.

ria, (URL) - 16-01-’23 18:09
Liesbeth st@@rtje

Wat vreselijk leuk dat jij nog zoveel spullen ouder dan 50 jaar hebt. Bij mij is veel verdwenen.
Ik herinner me dat wel: speldenkussen, knopendoos, naaikist etc.
Ook ik stop spelden weleens tussen mijn tanden en mijn moeder deeddat ook, dacht ik.
Leuke serie!

Liesbeth st@@rtje, (URL) - 24-01-’23 19:06
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om een reactie te kunnen plaatsen moet je de vraag beantwoorden met een cijfer.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.