VEEL GESCHREEUW


Veel geschreeuw en weinig wol, dat heb ik vanaf het begin af aan gedacht toen de uitzendingen van The Voice, nu een jaar geleden, zo plotseling met veel bombarie gestopt werden. Zo langzamerhand heb ik de hoop toch een beetje gelijk te krijgen. We zijn inmiddels een jaar verder. Er zouden vele aanklachten zijn gedaan; het OM heeft strafrechtelijke onderzoeken ingesteld naar zeker vier verdachten, maar nu, een jaar later dus, is er nog helemaal niets duidelijk, behalve dan dat direct in het begin Jeroen Rietbergen heeft toegegeven over de schreef gegaan te zijn. 

Begin deze week werd er op de tv in het programma van Jinek aandacht aan geschonken en ik moet zeggen dat men, waaronder die vreselijke tv-recensente Angela de Jong, toch duidelijk iets milder bleken te zijn dan voorheen. Het is niet voor niets, dat het allemaal zo lang duurt. Het schijnt dus heel moeilijk te zijn, om het ten laste gelegde voldoende bewezen te krijgen. Lastig voor de "slachtoffers", maar ook lastig voor de aangeklaagden. De soep wordt dus niet zo heet gegeten als dat die opgediend is. 

Net als bij de Me Too hetze van een paar jaar geleden speelt de media een grote rol bij het opkloppen van dit soort zaken. Ik wil heus niet ontkennen dat er op verschillende plaatsen sprake zou kunnen zijn van seksueel geweld. Als iemand daar slachtoffer van is of wordt, is dat diep triest en dat daar aandacht voor gevraagd wordt is terecht. Alleen de manier waarop dit gebeurd is keur ik af. Vraag me niet hoe het dan wel moet, want dat weet ik ook niet.

Hetzelfde heb ik met dat gedoe bij The Voice. Als daar dingen gebeurd zijn die niet door de beugel kunnen, moet daar iets aan gedaan worden, maar waarom moet zoiets tot bijna een nationale gebeurtenis verheven worden? Iedereen zit er bovenop, oordeelt en veroordeelt zonder dat er ook maar iets duidelijk is. 

Was grensoverschrijdend gedrag in het verleden gekoppeld aan ongewenst seksueel gedrag, nu is verbaal geweld daar ook bijgekomen, het wordt allemaal steeds vager en diffuser. Ik denk, dat het in het verleden er ook heus niet zo zoetjes aan toe ging. 

Tijdens het breien schoot mij opeens het liedje van Dorus, Tom Manders , weer te binnen. In het liedje: bij de Marine is t-er niemand ontevreden. De commandant vraagt heel liefjes of de brief naar de moeder wel geschreven is om te eindigen met 'En nou als de gesmeerde bliksem uit de veren, jullie luie voddebalen! Waarmee ik maar wil zeggen, men moet niet overal zo'n punt van maken. 

Om op dat breien terug te komen,  het ouderwetse sokken breien lijkt weer helemaal hot te zijn. Iemand van de leesclub toonde mij, toen ik daar was, haar breiwerk, de breimethode en het breiboek en het leek me een hele uitdaging om daar ook aan te beginnen. Breiboek en andere benodigdheden besteld en breien maar. Het is even wennen, die kleine naaldjes, maar het gaat..... Op deze manier, op twee naalden in het rond is het een feestje om sokken te breien. Ouderwets en toch heel nieuw, mede dankzij de prachtige sokken wol in velerlei kleuren.  

                                      klik

mijn hond heet Hessel

hanscke Vrijdag 20 Januari 2023 - 7:14 pm | | Standaard

twee reacties

Sjoerd

Ik vind het ook allemaal te overtrokken. Als het geen BN-ers waren zou je er niets van horen.

Sjoerd, (URL) - 21-01-’23 07:50
Riet (e) pietz

Men heeft tegenwoordig wel héél tere zieltjes en voelt zich al snel, al dan niet seksueel getint, aangevallen. En juist door de medio weten er soms ook mensen zoiets tot eigen nut te gebruiken. Het is erg genoeg dát er soms verkeerde dingen gebeuren en juist voor die slachtoffers maakt zo ‘n hetze het moeilijker.
Volgens mij zie ik op de foto de kerstballen breiende heren . ;-)

Riet (e) pietz, (URL) - 21-01-’23 18:59
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om een reactie te kunnen plaatsen moet je deze vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.