KRUITDAMPEN


Terwijl de kruitdampen van het politieke gevecht van vorige week nog wel enige tijd zullen blijven hangen, probeer ik het zelf in mijn hoofd toch wat helder te krijgen. Ik heb werkelijk ademloos vanaf de eerste rang het gevecht gevolgd, zelfs tot diep in de nacht en ik werd meegesleept door het spel wat de spelers in de arena vertoonden, maar ik raakte er ook danig van in de war.

Natuurlijk was ik ook heel erg boos op degene die de hoofdrol was toebedeeld, op Mark Rutte, maar gaande weg kreeg ik toch steeds meer met hem te doen. Niet door zijn eigen optreden, maar wel omdat ik zelf steeds meer inzicht in het spel begon te krijgen.

Het werd uiteindelijk duidelijk, er was inderdaad over de heer Pieter gesproken, want daar bleken dus toch aantekeningen van te bestaan, maar een heel zwaar gesprekspunt is het waarschijnlijk niet geweest, wat kan verklaren waarom drie mensen, onafhankelijk van elkaar, dit zich niet direct kunnen herinneren. Het zal vast even ter sprake zijn geweest, een onderwerp waarvan een ieder achteraf zou kunnen zeggen, o ja, dat is ook zo. Maar hier is zo'n enorm gewicht aan toegekend waardoor het wel heel gemakkelijk werd om iemand het etiket "leugenaar" op te plakken.

Het spel van "barbertje moet hangen" was op de wagen gezet. Vooral verliezende partijen van de verkiezingen konden nu hun gram halen en hiermee hun voordeel doen. En de man in kwestie stond zich daar maar te verdedigen, het was geen liegen geweest, hooguit een kwestie van vergeetachtigheid. Koren op de molen van de beschuldigende partijen. Vergeetachtigheid, een tweede punt van aanklacht, minstens zo erg als liegen, zo niet erger! De modder bleef hem om de oren vliegen.

Maar hij hield stand, in zijn eentje. Was er dan niemand die hem verdedigde? Nee, helemaal niemand. Om dan je rug recht te houden. Ik doe het hem niet na!

Nee, dit keer heeft de VVD niet mijn stem gekregen, maar ondanks dit hele gedoe, mag de VVD wat mij betreft wel weer gaan regeren en ook Mark Rutte mag wat mij betreft weer premier worden. Nu wel. Het was beter geweest als hij zich voor de verkiezingen had teruggetrokken, zijn houdbaarheidsdatum lijkt inderdaad voorbij te zijn, maar om nu in deze fase het strijdtoneel te verlaten lijkt mij ook geen goede optie.

Politiek, het is een hard bedrijf. Je moet wel in staat zijn om het één en ander te kunnen incasseren. Echte lieverdjes zijn de dames en heren politici geen van allen. Of je nu Mark heet, of Lilian of GertJan of Sigrid of Esther of noem maar op, het schijnt dat ze opkomen voor ons kiezers, maar de medemenselijkheid lijkt soms ver zoek. In zo'n schouwspel wordt het dan wel heel erg moeilijk om te zien wat werkelijk waar is en wat niet.

Echte winnaars kent dit gevecht volgens mij niet. De heer Tjeenk Willink zal met alle verliezers moeten proberen er weer iets van te maken, waardoor men toch weer met elkaar over de brug kan komen om verder te gaan. We zullen het zien.

hanscke | Zaterdag 10 April 2021 - 08:46 am | | Standaard | Zeven reacties

PUZZELRIT


Vorig jaar eindigde ik in mijn blogje over Pasen dat je soms even in de toekomst zou willen kijken om te zien hoe het volgend jaar met Pasen zou zijn... We zijn een jaar verder, het is weer Pasen en eigenlijk is de situatie nog niet zo heel erg veel veranderd. Alleen hebben we nu wat meer ervaring over wat wel kan en niet. Lieten we ons vorig jaar nog dwingend leiden door de "intelligente" lockdown, dit jaar nemen we zelf de verantwoording over wat wel en niet wenselijk is. 

Vorig jaar zat er de schrik goed in vanwege de vele opnames op de IC en ook was toen de verwachting dat het sterftecijfer vele malen hoger uit zou vallen dan achteraf het geval is gebleken. Begrijp me goed, 15.000 mensen voortijdig aan covid overleden is triest, elke dode is er één te veel, maar het zijn gelukkig toch niet de vele tienduizenden, ja misschien zou het aantal wel tot over de honderdduizend uitkomen, geworden.

Dit heeft ons doen besluiten, om deze Pasen weer met dochterlief en kleine dochter door te brengen. We zijn thuis "uit eten" geweest en het was heerlijk. Sinds een jaar functioneert HET RECHTHUIS weer als restaurant en wij hebben een heerlijk Paasdiner bij hen besteld. Het was heel gezellig om weer even samen te zijn.

Voor tweede Paasdag had ik voor P. en mij een heel bijzonder uitje bedacht. Ik had in de krant gelezen over een autopuzzeltocht in het Westerkwartier van Groningen. Dit was niet echt een tocht voor alleen maar met Pasen, maar een nieuw initiatief om mensen/toeristen kennis te laten maken met een mooi stukje omgeving. Deze uitgezette autopuzzeltochten schijnen trendy te zijn, want ook andere provincies hebben er al een paar ontwikkeld.

Afijn, eerst liet ik mij nog wat afschrikken door de prijs, 22 euro vind ik best wel veel, maar donderdagavond heb ik het dan toch maar besteld. De informatie die ik kreeg, nadat ik betaald had, was nog maar summier, de echte map met verdere instructies konden we 2e Paasdag bij landgoedboerderij Oosterheerdt in Leek afhalen.

Het zag er allemaal keurig verzorgd uit. We mochten beginnen met een kijkje te nemen in de stal van deze bijzondere lammetjes. En daarna gingen we op pad en kwamen we langs de mooiste bezienswaardigheden. Het was jammer dat het soms gewoon te koud was om ergens lang bij stil te staan, want een aantal kerkjes, een molen, wat landgoederen etc, nodigden door het mooie eigenlijk uit om hier te voet een wandelingetje aan te koppelen, maar soms vlogen de hagelstenen om onze oren zodat we al snel weer de warme auto opzochten.

Twee jaar geleden hadden we vanuit ons eigen dorp een puzzelrit gedaan en eigenlijk had ik toen in Oranjebestuur verkondigd dat zoiets misschien toch niet in deze tijd paste, maar ook toen heb ik mijn mening bijgesteld. Het is een prima activiteit, voor al in deze tijd, maar ook als het weer niet echt lokt om buiten te zijn. Ik heb erg veel mooie dingen gezien en we gaan deze zomer vast wel eens terug naar de mooie plekjes om er dan een mooie fiets- of wandeltocht te doen èn om de verschillende kleine musea een bezoekje te brengen, want zo kom je opeens te weten dat Abel Tasman in Lutjebroek geboren is en dat daar een museumpje over de beste man schijnt te zijn.

De onderste foto is van het enige overgebleven heideveldje in deze streek. Zeg nu zelf, daar wil je met mooi weer toch de wandelpaden kunnen betreden?

hanscke | Dinsdag 06 April 2021 - 09:15 am | | Standaard | Vijf reacties

HOUTIGEHAGE


Alleen de naam al, Houtigehage, deed mij associëren met veel struiken en boomwallen. Daar in het coulisselandschap, zouden er op deze laatste dag van maart, die een echte voorjaarsdag beloofde te zullen gaan worden, vast al wel heel veel kleine ontluikende groene blaadjes te zien zijn. Dus toen wij daags daarvoor beslist hadden om te gaan wandelen ben ik maar eens gaan zoeken of ik daar een mooie tocht kon vinden.

Via de postcodeloterij kwam ik bij Routenet terecht.  Ik kreeg een gratis proefabonnement aangeboden. Na wat heen en weer gepruts kreeg ik door hoe ik het wandelknooppuntennetwerk kon laten werken. Eindelijk, ik had dit al zo vaak geprobeerd, maar het was me nog nooit gelukt. Eerst kreeg ik de beschikking over een uitgezette route door iemand anders, maar even later zag ik hoe ik zelf een route kon samenstellen en dat was het helemaal. Nu kon ik eindelijk een rondje helemaal naar eigen inzicht samenstellen.

Ik wilde vanuit Harkema starten, vandaar naar Houtigehage, Boelenslaan, Surhuisterveen en dan langs de Surhuisterveenstervaart weer terug naar Harkema. Een rondje van iets meer dan twintig kilometer. 

We wandelden veel over zandpaden of over rustige B.weggetjes. Tot ver voorbij de helft klopte de route, alle  paaltjes met het juiste nummer waren te vinden, maar in Surhuisterveen kwam er opeens de klad in. Pijlen waren niet goed te vinden, de volgorde van de nummers klopte niet helemaal, maar o wonder, de telefoon bracht uitkomst. Ik had de route daarop gedownload en daardoor kon ik precies zien waar we waren en er werd bij een cruciaal kruispunt aangegeven welke kant we opmoesten. Daarna was het volgende paaltje al snel weer gevonden.    

En och wat heb ik veel mooie dingen gezien. Inderdaad heel veel prille groene blaadjes, zelfs een kastanje die al bezig was kaarsen te maken, magnolia's die uit de knoppen kwamen, prachtige gele forsythsia's en heel veel lammetjes. Vogels waren lustig aan het kwinkeleren, het weer was prachtig, het is een dag geworden waar ik van genoten heb en die ik niet zo snel vergeten zal. Dit smaakt naar meer.

Toch zit er in het systeem wel een manco. Bij het uitzetten van een route moet er soms wel eens gekozen worden om vanwege de lengte een minder leuk stukje weg te kiezen, bijvoorbeeld een fietspad langs een weg. Dan geeft het paaltje niet een pijl naar dat bepaalde nummer dat via dat fietspad te bereiken is. Dat nummer wordt dan gewoon niet genoemd. Maar nu ik dit weet kan ik dit met behulp van de download op de telefoon oplossen. Ik zal zeker op deze manier vaker een tocht voor onszelf gaan ontwerpen.

hanscke | Donderdag 01 April 2021 - 5:56 pm | | Standaard | Zes reacties

OMZICHTIG


Ik vind het een goede zaak, dat het voorspel op de komende formatie voorlopig is stopgezet. De twee 'nieuwe verkenners' kunnen niet gewoon aan de slag gaan voordat de puinhoop van de vorige verkenner is geslecht. Natuurlijk was Ollongren met zich zelf aan toen bleek dat zij ziek was en had zij grote haast om naar huis te komen, maar in zo'n functie is zorgvuldigheid te allen tijde geboden.  

Nu ligt de gedachte over hoe men iemand wil wegpromoveren op straat. En hoe de vork nu echt in de steel zit, zal misschien nooit duidelijk worden. Komende week zullen er vele woorden over vuil gemaakt worden, maar ik ben bang dat de ware toedracht in nevelen gehuld zal blijven. Pieter Omtzigt is hoe dan ook beschadigd.

Een hele bittere pil voor een man die als hardwerkende volksvertegenwoordiger zich ingezet heeft voor onze rechtstaat. Ik had hem eigenlijk op termijn wel als een toekomstige minister president gezien. Eerst dit vierde kabinet Rutte tot stand laten komen en dan (zo lang gaat dat vast niet duren, want mijns inziens is genoemd toekomstig kabinet niet zo'n lang leven beschoren) bij de volgende verkiezingen zou het een goede zet van het CDA zijn om Omtzigt lijsttrekker te laten worden in plaats van Wopke.

In de politiek worden er dus rare spelletjes met mensen gespeeld. Heel even moest ik terugdenken aan de tijd dat er in mijn werk niet zo fraai met mij is omgegaan. Ik weet als geen ander hoe dit soort spelletjes je kunnen raken en dat het behoorlijk wat tijd kost om dit te verwerken. Dat zal voor een politicus niet anders zijn. Het zijn ook mensen. Net als verkenner Ollongren. Ook zij is mens en mensen maken wel eens fouten. Dat neem ik haar niet echt kwalijk. Het is gebeurd en het is niet anders.

Ondanks dat ik aan het begin stel het een goede zaak te vinden dat de nieuwe verkenners gestopt zijn, ik vraag mij tegelijkertijd af of een politiek debat over dit gedoe wel zin heeft en iets oplost. Het kwaad is geschied, dat kan toch niet teruggedraaid worden. Eén ding is zeker, echt makkelijk leek het al niet om tot een kabinet te komen en dit soort dingen maakt het er niet eenvoudiger op, maar men zal toch weer een modes moeten vinden om verder te kunnen gaan. Ik kijk met grote belangstelling uit naar hoe dit gaat aflopen.

hanscke | Zaterdag 27 Maart 2021 - 10:51 am | | Standaard | Vijf reacties

PODCAST


Ook ik ben om. Ik mag tegenwoordig graag naar een podcast luisteren. Ik had van dochterlief een aantal aanbevelingen gekregen, maar ene Gijs Groenteman boeide mij toch niet zo. Tijdens mijn gobelin borduurwerkje heb ik heel veel naar spotify geluisterd, maar op een gegeven moment was ik daar toch ook wel klaar mee. Tijd om een nieuwe weg in te slaan en zocht ik het maar eens in de klassieke muziek.

Met het zoeken naar toegankelijke muziek van de bekende componisten stuitte ik daarbij ook op verschillende podcasts. De podcast 'Beethoven is meer dan een hond' had dan wel een vreemde titel, maar de subtitels van de vijf afleveringen spraken mij wel aan en vanaf het eerste moment was ik geboeid.

Het fenomeen podcast was mij niet helemaal vreemd. Ooit, jaren geleden, luisterde ik naar de podcast van route du soleil, gemaakt door Peter van Bruggen, als ik op de reguliere tijd op zondagmiddag van twaalf tot twee niet in de gelegenheid was geweest het radioprogramma aan te zetten. Ook toen heb ik al genoten van de tot de verbeelding sprekende verhalen.

Zo heb ik dus nu ook met heel veel plezier geluisterd naar Jet en Fieke en ben ik op een hele speelse wijze weer wat wijzer geworden. Het viel mij op dat ik toch veel meer van klassieke muziek weet dan ik dacht. Maar goed, na 5 afleveringen van een uur was de koek op en toen? Want echt boeiende podcasts luisteren wordt al snel verslavend.

Ik stuitte op de Podcasts: Klassieke Mysteries van AVROTROS en NPO Radio 4. En echt Rebecca van der Weijde en Ab Nieuwdorp maken er een feestje van om naar de verschillende afleveringen te luisteren. In de podcast: 'Voorspelde Mozart zijn eigen dood?' gaan ze naar Wenen om het één en ander uit te pluizen zo ook het uitzoeken van het geheimzinnige levenseinde van Beethoven. Het was alsof ik zelf weer door Wenen liep. Ik zal niet alle afleveringen afzonderlijk noemen, maar ik vond het een feestje om hier naar te luisteren.

Tja en toen was het gobelinborduurwerk af èn ik had de meeste leuke podcasts beluisterd en bekroop mij het gevoel en nu? Na een paar dagen mij wat ongemakkelijk voelen ben ik toch met een nieuw gobelinwerk begonnen en heb ik de eerste podcast van Francis van Broekhoven geluisterd, maar het was het niet echt meer. De betovering lijkt een beetje voorbij.

Omdat ik vannacht erg slecht geslapen had, heb ik vanmorgen besloten het over een andere boeg te gooien. Meer naar buiten. Mijn lijf moet weer veel meer te doen krijgen. Het dagelijkse rondje van bijna vier kilometer is niet genoeg. Er moet meer en langer gewandeld worden.

Dat hebben we vandaag gedaan. Een rondje van 15 km. rond ons huis gemaakt. Bijna overal was het mogelijk om ons huis te zien. Een mooie ervaring. En er is buiten al van alles te bewonderen. Van krocusjes tot katjes en lammetjes.  De zon deed ook nog wel aardig haar best en het was fijn om buiten te zijn. Nu er de komende weken nog steeds geen versoepeling van de maatregelen staat te gebeuren, ga ik toch proberen om er maar weer iets van te maken. Depri worden kan altijd nog, dat schuif ik voorlopig nog maar even op de lange baan.

hanscke | Dinsdag 23 Maart 2021 - 3:54 pm | | Standaard | Zeven reacties

GEDULD


Heel lang geleden, in ieder geval meer dan 23 jaar geleden, ben ik aan dit 2e gobelinborduurwerkje begonnen. Ik had niet gedacht dat ik er zo lang over zou doen en later heb ik wel eens gedacht dat het nooit af zou komen. Ik sleepte het, als we met de caravan voor een wat langere periode weg gingen, wel mee, maar heel vaak legde ik het na thuiskomst weer terug zonder er één steekje aan geborduurd te hebben. Zeker de laatste jaren was het mij duidelijk geworden, dat ik heel veel licht moest hebben om het te kunnen zien. Dat was bij het eerste borduurwerkje wel anders. 

Ooit was ik door aanstaande schoondochter uitgedaagd om dit te maken. Toen ik haar leerde kennen was zij met zoiets bezig en ze haalde haar fijn besneden neusje eigenlijk op voor het borduurwerk waar ik mee bezig was, weliswaar ook een telwerkje, maar met kruissteekjes over 2 draadjes. Dat wat zij deed was toch echt wel een graadje moeilijker, elk steekje over 1 draadje!

Toen ik bij haar in Boekarest op bezoek was, meer dan 25 jaar geleden, zag ik in een warenhuis het boorduurpakket en besloot onmiddellijk dit te kopen. Tijdens mijn bezoek daar ben ik er aan begonnen, maar het heeft me toch wel bijna twee jaar gekost om het af te krijgen. We vonden het de moeite waard om het in te laten lijsten en aldus geschiedde. Het hangt vanaf die tijd in onze huiskamer.

Na een tijdje begon ik het friemelwerk te missen en ik vroeg zoonlief en schone dochter, om wanneer zij weer eens in Brasov waren, nog eens zo'n borduurwerkje voor mij mee te nemen. Na een paar keer aandringen was er aan mijn verzoek voldaan en ik ging aan de slag. Maar het was net of de uitdaging er wat af was. Ook het einde van hun huwelijk zal een rol gespeeld hebben.  En toch pakte ik het zo nu en dan toch weer eens, want in mijn drukke bestaan was het wel iets wat mij tot rust drong. Veel mensen verbaasden zich er dan ook over dat ik daar het geduld voor op kon brengen.

De laatste jaren heb ik er thuis op de lange zomeravonden, buiten op het terras wel aan gewerkt. Dan had ik genoeg licht. Afgelopen zomers ben ik er ook tijdens de hitte 's middags in de schaduw wel mee bezig geweest. En zo langzamerhand zag ik dat ik toch vorderingen maakte. Het was bijna voor driekwart af.

Deze winter werd ik op het spoor van een daglichtlamp gezet. Ik was bezig met kleuren, maar ook daar had ik veel licht voor nodig en van Margot, ooit een medeblogster kreeg ik de tip over de daglichtlamp. Die heb ik als verjaardagscadeau van dochterlief gekregen en het is DE oplossing voor zowel kleuren als dit priegelwerk.

Na achtereenvolgens veel gepuzzeld en gekleurd te hebben kwam dit borduurwerk in beeld. En toen zat de vaart er opeens in. Komende week breng ik het naar de lijstenmakerij, want ik wil dit net als die vorige ook wel graag ingelijst hebben.

Nu moet ik iets nieuws verzinnen. Ja, ik kan weer een nieuwe puzzel beginnen, of ik kan weer gaan kleuren, ik kan ook weer met een nieuw borduurwerkje beginnen, want ze, zoonlief en schoondochter, hadden toen gelijk maar twee pakketjes gekocht, maar ik heb nog even geen zin in dit alles. ik had gehoopt dat de lock down klaar zou zijn wanneer ik dit af zou hebben, maar niets is minder waar.

Eerst maar even niets behalve breien wat ik eigenlijk altijd wel doe. Het voelt wel even leeg, maar komt tijd komt raad. Er zal zich vanzelf wel weer eens een nieuw project aandienen. Terugvallen op het alles waar ik mij afgelopen jaar kostelijk mee vermaakt heb kan natuurlijk altijd. 

 

hanscke | Zaterdag 20 Maart 2021 - 3:45 pm | | Standaard | Acht reacties

PROMOTIE


Vandaag is één van de weinige dagen dat ik 's morgens wakker word met het gevoel, o ja, ik moet vandaag werken. Sinds een aantal jaren ben ik stembureaulid, dus als er verkiezingen zijn mag ik aan het werk. Bijna had ik mijn ontslag al aangevraagd, want de functie van "alleen" maar teller zijn beviel mij niet zo. Na een paar keer dit gedaan te hebben, had dit geen uitdaging meer voor mij. Ik wilde meer....

Toen ik van de gemeente de vraag kreeg, of ik ook dit keer weer beschikbaar wilde zijn heb ik toch nog maar een keer ja gezegd. Misschien mede geholpen door het coronavirus, men heeft nu meer mensen nodig, heb ik opeens bereikt waar het mij vanaf het begin af om te doen was. Ik word nu ingezet als volwaardig stembureaulid en mag ik van achter het tafeltje het halve dorp aan mij voorbij zien trekken. Kijk, toch nog promotie gemaakt en geworden wat ik wilde worden. 

Dit jaar voel ik mij toch al meer betrokken bij de verkiezingen omdat ik lid geworden ben van het EenVandaag Opinipanel en ik de laatste maanden heel wat enquetes heb ingevuld.

Het leek er eerst op dat ik een zwevende kiezer was, maar na een paar weken leek ik er toch uit te zijn, maar niets is zo veranderlijk als een mens. Vanmorgen was ik al ruim voordat de wekker was gegaan wakker en liet ik mijn gedachten even gaan over de de dag die ging komen. Echt helemaal tevreden was ik niet over de keuze die ik had gemaakt, maar bij gebrek aan beter, zal ik maar zeggen. Ik ging aan het plussen en minnen. Waarom wel, waarom niet, was er nog iets anders?

Al denkend werd het duidelijk dat ik toch nog van keuze zou gaan veranderen. Na alles nog eens goed op een rijtje gezet te hebben staat mijn keuze nu vast.

Triomfantelijk deelde ik aan P. mee dat ik geswitched was.  Met het duidelijk maken waarom ik wat ga stemmen, ben ik er steeds meer zeker van dat ik een goede keuze heb gemaakt.

Het belooft een interessante dag te worden en omdat niet alles meer per partij op naam geteld hoeft te worden, zullen wij toch op een redelijke tijd klaar zijn, zodat ik toch nog een groot deel van de uitslagen kan volgen. Want die tv-uitzendigen heb ik al van kinds af aan heel leuk gevonden om te volgen.

 

hanscke | Woensdag 17 Maart 2021 - 09:46 am | | Standaard | Negen reacties

DRUIVEN


Roasten hadden ze voor mij niet hoeven uit te vinden en de grote uitglijder van Martijn Koning benadrukt voor mij  maar weer eens waarom ik dus totaal niet van roasten houd. Ik vind het niet grappig alleen maar heel erg stekelig; ook als dit door Peter Pannekoek wordt uitgevoerd, maar zo bont als het er bij eerst genoemde aantoe ging heeft Peter het nog nooit gemaakt. Toch had ik door dat geroast altijd een beetje een hekel aan Peter Pannekoek, maar door zijn originaliteit in het programma "dit was het nieuws" werd mijn aversie tegen hem steeds minder.

Sterker nog, zo langzamerhand begon ik hem wel te waarderen, luisterde ik ook echt naar zijn prietpraat. Op een keer, het zal in één van de laatste afleveringen van genoemd programma zijn geweest, vertelde hij met zijn hond naar de dierenarts geweest te zijn omdat deze een druif had gegeten. Heel plastisch vertelde hij hoe hij de hond bij de oren had vastgehouden om deze te laten braken.

De volgende dag begon P. erover, hij vond het maar vreemd dat een hond vanwege het eten van een druif naar de dierenarts zou moeten. Ook ik snapte er helemaal niets van. Onze honden waren immers gek op druiven. Vooral Iemand, maar ook Hessel wilde na het een paar keer geprobeerd te hebben wel graag een druif hebben.

Wanneer ik na de lunch in plaats van een appel een trosje druiven neem, wisten beide honden het al, de laatste 2 druiven waren voor hen. Ik vond het altijd grappig om te zien hoe Iemand de druif in zijn bek kapot liet gaan. Door het verhaal van Peter Pannekoek zijn we toch maar eens gaan googelen en toen bleek, dat druiven TOTAAL niet goed voor honden zijn, ja dat zelfs één druif al dodelijk zou kunnen zijn.

Zou dit de reden zijn waarom onze jongens de laatste tijd steeds meer wilden drinken? Ik verdacht Hessel ervan dat hij misschien wel iets van suikerziekte kon hebben, gezien zijn dorst.

Natuurlijk ben ik er onmiddellijk mee gestopt om de jongens een druif te geven en ik  moet zeggen, het vele water drinken lijkt zo stilletjesaan ook weer wat minder te worden.

Mijn dank aan Peter Pannekoek is groot, zonder zijn verhaal waren wij nooit op het idee gekomen dat druiven niet goed voor honden zijn. Toen ik deze week hoorde dat hij is uitverkoren om dit jaar de oudejaarsshow te doen dacht ik opeens weer aan mijn voornemen om een blogje over dat druivenverhaal te schrijven. Zijn roastverleden was ik eigenlijk al een beetje vergeten, totdat de totaal mislukte en ver over de grenzen gaande roast van deze week zo nadrukkelijk het nieuws opeiste. Ook heeft Martijn Koning al laten zien hoe een oudejaarsconference niet moet. Ik heb er alle vertrouwen in dat het Peter Pannekoek wel gaat lukken. We gaan het zien aan het einde van dit jaar.

hanscke | Zaterdag 13 Maart 2021 - 3:50 pm | | Standaard | Vijf reacties