Hoe vaak ik het nummer Bye Bye Love, Bye Bye Happiness, Hallo Emptyness heb meegebruld, weet ik niet, maar heel vaak! en dan meestal op de uitvoering va Simon and Garfunkel. Vooral de woorden Hallo Emptyness raakten mij diep en ik kon er helemaal in wegkruipen.

Natuurlijk moest ik hier aan denken, toen ik een paar dagen geleden hoorde, dat Phil van de Everly Brothers was overleden, want ik weet ook wel dat zij dit nummer als eersten op de plaat gezet hebben. Maar voor deze eerste versie van hun uit 1957 ben ik zelfs te jong. Ik was toen zeven jaar. 

Ik breng die versie altijd in verband met een paar oudere neven van mij, die toen een jaar of zestien, zeventien moeten zijn geweest. Op de verjaardagsvisites waaren zij vaak Het onderwerp van gesprek. zij waren de eerste generatie jongeren met een eigen stijl: vetkuiven, leren jasjes, als het even kon een brommer en eigen popidolen. Hun moeders, oudere zussen van moeder konden er niet over uit en ze maakten zich ernstig zorgen of het wel goed zou komen met hen. 

Onlangs is net als Phil, één van mijn neven overleden. Ook hij mocht niet zo oud worden. Na zijn toch wel enigszins turbulente jonge jaren is hij een heel aimabel mens geweest, zeer liefdevol en toegewijd aan zijn vrouw en kinderen. 

Dit alles maakt mij een beetje melancholisch, misschien ook een klein beetje weemoedig. Het doet mij zo beseffen, dat ook voor mij het grootste deel van mijn leven al voorbij is. Natuurlijk ben ik daar nu even heel erg mee bezig, omdat ik in een andere levensfase ben aangekomen. 

En ook nu kan ik uit de grond van mijn hart met dit nummer meezingen, bye bye happiness, want echt, ik ben vele jaren heel gelukkig geweest in mijn werk, in het onderwijs. En ergens voel ik ook wel de woorden: Hello emptyness, alleen wil ik dat niet zo voelen, omdat ik de toekomst in vol vertrouwen tegemoet zie. Het zal anders zijn, zonder het werk, maar aangezien ik in zoveel dingen belangstelling en interesse heb waardoor ik mij bij zo veel verschillende clubs en dergelijke kan aansluiten, gaat het mij zeker lukken om plezier in het leven te houden. Het zal alleen even zoeken zijn om er een goede vorm voor te vinden. Daarom vind ik het ook niet erg om nu voor even in dit nummer weg te zwijmelen. 


hanscke | Woensdag 08 Januari 2014 - 4:30 pm