WE-300


WE-300 wordt georganiseerd door Plato (http://platoonline.wordpress.com/)  Elke maand bedenkt hij een thema. Voor de maand  januari is dit ‘verwaarlozen'.

Als de assistente weer zou verschijnen was zij aan de beurt. Titia voelde hoe bijna het benauwde zweet uit zou gaan breken. Zou ze er in geslaagd zijn om  op haar gewicht te komen?

Ze wist dat er veel van af hing. Als ze er in geslaagd was om haar gewicht beneden de tachtig kilo te krijgen, zou er een datum gepland gaan worden voor een knieoperatie.  Haar gewicht van honderdvijf kilo naar tachtig kilo terugbrengen,  was een harde eis van de chirurg geweest. Anders zou opereren geen enkele zin hebben. 

Met de moed der wanhoop was Titia aan de slag gegaan, eerst alleen, met geen resultaat, maar met inschakeling van Jolien, de voedingsdeskundige, was het tot resultaat gekomen.

De eerste tien kilo's waren geen probleem geweest, maar daarna bleek het een heidens karwei te zijn. Het ging langzaam, o zo langzaam. Was het overdag al moeilijk om heel mondjesmaat en verantwoord te eten, dat was nog niets in vergelijking met wat er 's nachts plaats vond. Telkens wanneer ze wakker werd, voelde ze de aandrang op te staan en liep ze regelrecht naar de koelkast om dan van alles wat eetbaar was achter elkaar in haar mond te proppen. Even was er dan het gevoel van genot en zakte ze daarna weg in een diepe slaap om vervolgens 's morgens wakker te worden met een gevoel van mislukking en schaamte. Ze had dus weer gefaald. 

En nu spande het erom. Had ze vannacht die verleiding maar kunnen weerstaan. Ze wilde zo graag een nieuwe knie, waardoor ze weer gewoon zou kunnen lopen.

Maar ze wist  hoe onverbiddellijk de chirurg was. 

De weegschaal toonde het gewicht van bijna tweeentachtig kilo. Volgende maand mocht ze terugkomen. 

Nog geen twee kilo, brieste Titia later tegen Jolien, het was toch bijna niets.

hanscke | Dinsdag 21 Januari 2014 - 1:12 pm